| پناه میبرم به الله از شرِّ شیطانِ مَطرود | أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ |
| در این سوره، اثبات قیامت و زندگی پس از مرگ به این شکل ارائه می‌شود که پیامبران واقعی خالق عالم، نه تنها بهترین راهنمایی‌ها را برای بهبود جامعه ارائه می‌دهند، بلکه در صورت عدم ایمان مردم، آن‌ها را به عذابی آسمانی تهدید می‌کنند که قطعاً معجزه‌آسا در پایان کار بر آنان نازل خواهد شد. همچنین، برای اینکه در طول مدت تبلیغ مأموریت، هیچ‌کس نتواند به آنان آسیب برساند و سوء قصدکنندگان متوجه شوند که قدرت خداوند حامی آن‌هاست، معجزات و خوارق عادات را به نمایش می‌گذارند؛ مانند شکافتن ماه که به خواست و اجازه خداوند، به اشاره پیامبر اسلام در مدت زمان کوتاهی رخ داد و همه آن را مشاهده کردند و گفتند که این سحر است. متن سوره قمر به این صورت است: |
سورهٔ قمر دربارهٔ نزدیک بودن قیامت و شکافته شدن ماه آغاز می‌شود و بیان می‌کند که مخالفان با دیدن نشانه‌ها، آن‌ها را سحر می‌پندارند و از پذیرش حق روی می‌گردانند. قرآن با هشدارهای فراوان، حقیقت را برای آنان روشن کرده است؛ اما کسانی که از هواهای نفسانی پیروی می‌کنند، سرانجام با روزی سخت و هولناک روبه‌رو خواهند شد. سپس سرگذشت قوم نوح بیان می‌شود؛ آنان پیامبرشان را تکذیب کردند و او را دیوانه خواندند. نوح به خدا پناه برد و خداوند با طوفانی سهمگین، آسمان را از باران گشود و زمین را به جوش آورد و مؤمنان را در کشتی نجات داد. قوم عاد نیز پیامبر خود را تکذیب کردند و گرفتار باد سرد و ویرانگری شدند که آنان را مانند تنه‌های فروریختهٔ نخل بر زمین انداخت. قوم ثمود نیز صالح را نپذیرفتند، ناقهٔ الهی را پی کردند و با یک فریاد سهمگین نابود شدند. قوم لوط هشدارهای الهی را نادیده گرفتند و به عذاب سنگ‌باران گرفتار شدند؛ اما خاندان لوط، به‌جز همسرش، پیش از فرارسیدن عذاب نجات یافتند. آل فرعون نیز همهٔ نشانه‌های الهی را تکذیب کردند و به کیفر الهی گرفتار شدند. در ادامه، قرآن مخالفان پیامبر را هشدار می‌دهد که قدرت و شمار زیاد آنان موجب نجاتشان نخواهد شد؛ زیرا در قیامت شکست می‌خورند و به سوی آتش کشیده می‌شوند. سرانجام تأکید می‌شود که همه‌چیز به اندازه و تقدیر الهی آفریده شده و فرمان خدا با یک دستور تحقق می‌یابد. در پایان، سرنوشت مؤمنان و پرهیزکاران بیان می‌شود: آنان در باغ‌ها و کنار نهرها، در جایگاهی راستین و شایسته، نزد فرمانروایی توانا و مقتدر خواهند بود. |
| بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ |
با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده می‌شود. | ||
01 قیامت و ماه شکافته، تکذیب، خبرهای عبرت‌آموز، هشدارها | ||
| قیامت نزدیک شد و ماه شکافته شد. (1) | اقتَرَبَتِ السّاعَةُ وَانشَقَّ القَمَرُ | 54:1 |
| و اگر نشانه‌ای ببینند، روی برمی‌گردانند و می‌گویند این جادویی همیشگی است. (2) | وَإِن يَرَوا آيَةً يُعرِضوا وَيَقولوا سِحرٌ مُستَمِرٌّ | 54:2 |
| و تکذیب کردند و از هوس‌های خود پیروی کردند، و هر کاری سرانجامی مقرر دارد. (3) | وَكَذَّبوا وَاتَّبَعوا أَهواءَهُم ۚ وَكُلُّ أَمرٍ مُستَقِرٌّ | 54:3 |
| و بی‌تردید از خبرهای عبرت‌آموز، آنچه مایه بازداشتن است به آنان رسیده است. (4) | وَلَقَد جاءَهُم مِنَ الأَنباءِ ما فيهِ مُزدَجَرٌ | 54:4 |
| حکمتی رسا و کامل است، اما هشدارها سودی نمی‌بخشد. (5) | حِكمَةٌ بالِغَةٌ ۖ فَما تُغنِ النُّذُرُ | 54:5 |
06 دعوت‌کننده، ملخ‌هایی پراکنده، شتابان می‌روند | ||
| پس ای محمّد از آنان روی بگردان؛ روزی که دعوت‌کننده به چیزی هولناک فرا می‌خواند؛ (6) | فَتَوَلَّ عَنهُم ۘ يَومَ يَدعُ الدّاعِ إِلىٰ شَيءٍ نُكُرٍ | 54:6 |
| با چشمانی فرو افتاده از گورها بیرون می‌آیند، گویی ملخ‌هایی پراکنده‌اند؛ (7) | خُشَّعًا أَبصارُهُم يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ كَأَنَّهُم جَرادٌ مُنتَشِرٌ | 54:7 |
| شتابان به سوی دعوت‌کننده می‌روند و کافران می‌گویند: این روزی سخت است. (8) | مُهطِعينَ إِلَى الدّاعِ ۖ يَقولُ الكافِرونَ هٰذا يَومٌ عَسِرٌ | 54:8 |
09 قوم نوح، کشتی‌ای دارای تخته‌ها و بست‌ها | ||
| پیش از آنان نیز قوم نوح تکذیب کردند. بندهٔ ما را دروغگو خواندند و گفتند دیوانه است، و او را سخت راندند. (9) | كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ فَكَذَّبوا عَبدَنا وَقالوا مَجنونٌ وَازدُجِرَ | 54:9 |
| پس پروردگارش را خواند که من مغلوب شده‌ام، پس مرا یاری کن. (10) | فَدَعا رَبَّهُ أَنّي مَغلوبٌ فَانتَصِر | 54:10 |
| آنگاه درهای آسمان را با آبی پیاپی و فروبار گشودیم. (11) | فَفَتَحنا أَبوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنهَمِرٍ | 54:11 |
| و زمین را به چشمه‌ها شکافتیم، پس آب‌ها برای کاری که از پیش مقدر شده بود به هم رسیدند. (12) | وَفَجَّرنَا الأَرضَ عُيونًا فَالتَقَى الماءُ عَلىٰ أَمرٍ قَد قُدِرَ | 54:12 |
| و نوح را بر کشتی‌ای دارای تخته‌ها و بست‌ها سوار کردیم. (13) | وَحَمَلناهُ عَلىٰ ذاتِ أَلواحٍ وَدُسُرٍ | 54:13 |
| آن کشتی زیر نگاه ما حرکت می‌کرد، تا پاداشی باشد برای کسی که به او کفر ورزیده بودند. (14) | تَجري بِأَعيُنِنا جَزاءً لِمَن كانَ كُفِرَ | 54:14 |
| و آن را نشانه‌ای باقی گذاشتیم، پس آیا کسی هست که پند بگیرد؟ (15) | وَلَقَد تَرَكناها آيَةً فَهَل مِن مُدَّكِرٍ | 54:15 |
| پس عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟ (16) | فَكَيفَ كانَ عَذابي وَنُذُرِ | 54:16 |
| و به‌راستی قرآن را برای پند گرفتن آسان کرده‌ایم، پس آیا کسی هست که پند بگیرد؟ (17) | وَلَقَد يَسَّرنَا القُرآنَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ | 54:17 |
18 قوم عاد، بادی سخت و سهمگین، ریشه کنده‌شده | ||
| قوم عاد پیامبران را دروغگو شمردند، پس عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟ (18) | كَذَّبَت عادٌ فَكَيفَ كانَ عَذابي وَنُذُرِ | 54:18 |
| ما بر آنان در روزی شوم و ادامه‌دار، بادی سخت و سهمگین فرستادیم. (19) | إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم ريحًا صَرصَرًا في يَومِ نَحسٍ مُستَمِرٍّ | 54:19 |
| آن باد مردم را از جا می‌کند، گویی تنه‌های نخلِ از ریشه کنده‌شده بودند. (20) | تَنزِعُ النّاسَ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ مُنقَعِرٍ | 54:20 |
| پس عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟ (21) | فَكَيفَ كانَ عَذابي وَنُذُرِ | 54:21 |
| و بی‌گمان قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا کسی هست که پند بگیرد؟ (22) | وَلَقَد يَسَّرنَا القُرآنَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ | 54:22 |
23 قوم ثمود، پیام فقط بر او، ماده‌شتر، آب‌خوری، یک بانگ سهمگین | ||
| قوم ثمود هشدارها را دروغ شمردند. (23) | كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ | 54:23 |
| پس گفتند آیا از میان خودمان از یک انسان پیروی کنیم؟ در این صورت، ما قطعاً در گمراهی و دیوانگی خواهیم بود. (24) | فَقالوا أَبَشَرًا مِنّا واحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفي ضَلالٍ وَسُعُرٍ | 54:24 |
| آیا از میان همهٔ ما، یادآوری و پیام فقط بر او نازل شده است؟ نه، بلکه او دروغگویی خودپسند و سرکش است. (25) | أَأُلقِيَ الذِّكرُ عَلَيهِ مِن بَينِنا بَل هُوَ كَذّابٌ أَشِرٌ | 54:25 |
| بزودی خواهند دانست که دروغگوی خودپسند و سرکش چه کسی است. (26) | سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ | 54:26 |
| ما ماده‌شتر را برای آزمودن آنان می‌فرستیم، پس مراقبشان باش و شکیبا باش. (27) | إِنّا مُرسِلُو النّاقَةِ فِتنَةً لَهُم فَارتَقِبهُم وَاصطَبِر | 54:27 |
| و به آنان خبر بده که آب میانشان تقسیم شده است؛ هر نوبت آب‌خوری در زمان خود حاضر و مشخص است. (28) | وَنَبِّئهُم أَنَّ الماءَ قِسمَةٌ بَينَهُم ۖ كُلُّ شِربٍ مُحتَضَرٌ | 54:28 |
| پس هم‌پیمان خود را صدا زدند، و او دست به کار شد و آن را پی کرد. (29) | فَنادَوا صاحِبَهُم فَتَعاطىٰ فَعَقَرَ | 54:29 |
| پس عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟ (30) | فَكَيفَ كانَ عَذابي وَنُذُرِ | 54:30 |
| ما فقط یک بانگ سهمگین بر آنان فرستادیم، و مانند خاشاک خشک آغل‌دار شدند. (31) | إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم صَيحَةً واحِدَةً فَكانوا كَهَشيمِ المُحتَظِرِ | 54:31 |
| و بی‌تردید قرآن را برای پند گرفتن آسان کرده‌ایم؛ پس آیا کسی هست که پند بگیرد؟ (32) | وَلَقَد يَسَّرنَا القُرآنَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ | 54:32 |
33 قوم لوط، تندبادی سنگ‌باران، مهمانانش، نابینا، عذاب و هشدارها | ||
| قوم لوط هشدارها را دروغ شمردند. (33) | كَذَّبَت قَومُ لوطٍ بِالنُّذُرِ | 54:33 |
| ما بر آنان تندبادی سنگ‌باران فرستادیم، جز خاندان لوط را که در سحرگاه نجاتشان دادیم. (34) | إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم حاصِبًا إِلّا آلَ لوطٍ ۖ نَجَّيناهُم بِسَحَرٍ | 54:34 |
| این نعمتی از سوی ما بود، و ما سپاسگزاران را چنین پاداش می‌دهیم. (35) | نِعمَةً مِن عِندِنا ۚ كَذٰلِكَ نَجزي مَن شَكَرَ | 54:35 |
| و او آنان را از کیفر سخت ما هشدار داد، اما آنان در هشدارها تردید و جدال کردند. (36) | وَلَقَد أَنذَرَهُم بَطشَتَنا فَتَمارَوا بِالنُّذُرِ | 54:36 |
| و آنان از لوط خواستند مهمانانش را در اختیارشان بگذارد، پس چشمانشان را نابینا کردیم. پس عذاب و هشدارهای مرا بچشید. (37) | وَلَقَد راوَدوهُ عَن ضَيفِهِ فَطَمَسنا أَعيُنَهُم فَذوقوا عَذابي وَنُذُرِ | 54:37 |
| و بامدادان عذابی پایدار بر آنان فرود آمد. (38) | وَلَقَد صَبَّحَهُم بُكرَةً عَذابٌ مُستَقِرٌّ | 54:38 |
| پس عذاب و هشدارهای مرا بچشید. (39) | فَذوقوا عَذابي وَنُذُرِ | 54:39 |
| و بی‌گمان قرآن را برای پند گرفتن آسان کرده‌ایم، پس آیا کسی هست که پند بگیرد؟ (40) | وَلَقَد يَسَّرنَا القُرآنَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ | 54:40 |
41 خاندان فرعون | ||
| و بی‌تردید هشداردهندگان به سراغ خاندان فرعون آمدند. (41) | وَلَقَد جاءَ آلَ فِرعَونَ النُّذُرُ | 54:41 |
| همه نشانه‌های ما را دروغ شمردند، پس آنان را با گرفتنی از سوی توانای شکست‌ناپذیر و صاحب اقتدار کامل گرفتار کردیم (42) | كَذَّبوا بِآياتِنا كُلِّها فَأَخَذناهُم أَخذَ عَزيزٍ مُقتَدِرٍ | 54:42 |
43 آیا کافران شما بهترند، متحد و پیروز، شکست و فرار | ||
| ای مردم مکه، آیا کافران شما از آنان بهترند، یا در نوشته‌های آسمانی برای شما تضمین و مصونیتی آمده است؟ (43) | أَكُفّارُكُم خَيرٌ مِن أُولٰئِكُم أَم لَكُم بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ | 54:43 |
| یا می‌گویند ما گروهی متحد و پیروزیم؟ (44) | أَم يَقولونَ نَحنُ جَميعٌ مُنتَصِرٌ | 54:44 |
| بزودی، این جمع شکست خواهد خورد و پشت به فرار خواهند کرد. (45) | سَيُهزَمُ الجَمعُ وَيُوَلّونَ الدُّبُرَ | 54:45 |
46 وعده‌گاهشان قیامت، سوزش دوزخ را بچشید | ||
| بلکه وعده‌گاهشان قیامت است، و قیامت سهمگین‌تر و تلخ‌تر است. (46) | بَلِ السّاعَةُ مَوعِدُهُم وَالسّاعَةُ أَدهىٰ وَأَمَرُّ | 54:46 |
| بی‌تردید گناهکاران در گمراهی و دیوانگی‌اند. (47) | إِنَّ المُجرِمينَ في ضَلالٍ وَسُعُرٍ | 54:47 |
| روزی که به رو بر آتش کشیده می‌شوند، به آنان گفته می‌شود: سوزش دوزخ را بچشید. (48) | يَومَ يُسحَبونَ فِي النّارِ عَلىٰ وُجوهِهِم ذوقوا مَسَّ سَقَرَ | 54:48 |
49 اندازه و تقدیر، یک فرمان، نوشته و ثبت، باغ‌ها و نهرها | ||
| ما هر چیزی را با اندازه و تقدیری دقیق آفریدیم. (49) | إِنّا كُلَّ شَيءٍ خَلَقناهُ بِقَدَرٍ | 54:49 |
| فرمان ما جز یک فرمان نیست، به‌سرعت چشم برهم‌زدنی. (50) | وَما أَمرُنا إِلّا واحِدَةٌ كَلَمحٍ بِالبَصَرِ | 54:50 |
| و بی‌تردید گروه‌ها و همانندان شما را پیش‌تر نابود کردیم؛ آیا کسی هست که پند بگیرد؟ (51) | وَلَقَد أَهلَكنا أَشياعَكُم فَهَل مِن مُدَّكِرٍ | 54:51 |
| و هر کاری که انجام داده‌اند، در نوشته‌ها ثبت شده است. (52) | وَكُلُّ شَيءٍ فَعَلوهُ فِي الزُّبُرِ | 54:52 |
| و هر کوچک و بزرگی نوشته و ثبت شده است. (53) | وَكُلُّ صَغيرٍ وَكَبيرٍ مُستَطَرٌ | 54:53 |
| بی‌گمان پرهیزکاران در باغ‌ها و کنار نهرها هستند. (54) | إِنَّ المُتَّقينَ في جَنّاتٍ وَنَهَرٍ | 54:54 |
55 نزد فرمانروایی توانا | ||
| در جایگاهی راستین، نزد فرمانروایی توانا. (55) | في مَقعَدِ صِدقٍ عِندَ مَليكٍ مُقتَدِرٍ | 54:55 |