054-026-039-قمر

سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ

به‌زودی فردا خواهند دانست که دروغ‌گوی گستاخ کیست.

سَـ: حرف استقبال؛ برای دلالت بر آیندهٔ نزدیک؛ معنای «به‌زودی».

يَعلَمونَ: فعل مضارع مرفوع، از ریشهٔ «ع ل م»؛ صیغهٔ سوم‌شخص جمع مذکر؛ «می‌دانند، خواهند دانست». واو، ضمیر پیوسته و فاعل است.

غَدًا: قید زمان منصوب، از ریشهٔ «غ د و»؛ به معنای «فردا» و در اینجا اشاره به آینده دارد.

مَن: اسم استفهام مبنی در محل نصب، مفعول‌بهِ «يَعلَمونَ»؛ به معنای «چه کسی، کدام‌یک».

الكَذّابُ: اسم معرفه با «ال»، مرفوع؛ از ریشهٔ «ك ذ ب»؛ بر وزن «فَعّال» و صیغهٔ مبالغه؛ یعنی «بسیار دروغ‌گو». خبرِ مبتدا یا بدلِ «مَن» در ساختار جمله است.

الأَشِرُ: صفتِ مرفوع برای «الكذّابُ»، از ریشهٔ «أ ش ر»؛ بر وزن «فَعِل»؛ به معنای «گستاخ، سرمست از غرور، ناسپاس و متکبر».