| أَبَشَرًا مِنّا واحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفي ضَلالٍ وَسُعُرٍ آیا از میان خودمان از یک انسان پیروی کنیم؟ در این صورت، قطعاً در گمراهی و دیوانگی خواهیم بود. أَبَشَرًا مِنّا واحِدًا نَتَّبِعُهُآیا از میان خودمان از یک انسان پیروی کنیم؟ أَ
همزهٔ استفهام؛ حرف پرسش برای انکار و بعید دانستنِ پیروی از او؛ «آیا؟» بَشَرًا
اسم، مفرد، نکره، منصوب؛ از ریشهٔ «ب ش ر»؛ انسان، آدمی؛ مفعول‌بهِ مقدّم برای «نَتَّبِعُ». مِنّا
«مِنْ» حرف جر، و «نا» ضمیر متصل در محل جر؛ از میان ما، از جنس ما. واحِدًا
صفتِ «بَشَرًا»، مفرد، نکره، منصوب؛ از ریشهٔ «و ح د»؛ یک، تنها، یگانه. نَتَّبِعُهُ
فعل مضارع، متکلم مع الغیر، از باب افتعال «اتَّبَعَ»، ریشهٔ «ت ب ع»؛ پیروی می‌کنیم. «هُ» ضمیر متصل در محل نصب، مفعول‌به؛ او را.
إِنّا إِذًا لَفي ضَلالٍ وَسُعُرٍما در آن صورت، قطعاً در گمراهی و دیوانگی خواهیم بود. إِنّا
«إِنَّ» حرف تأکید و نصب، و «نا» ضمیر متصل در محل نصب، اسم «إِنَّ»؛ همانا ما، قطعاً ما. إِذًا
حرف جواب و جزا؛ در این صورت، آنگاه. لَفي
«لَ» لامِ تأکید، و «في» حرف جر؛ قطعاً در. ضَلالٍ
اسم، مفرد، نکره، مجرور به «في»؛ از ریشهٔ «ض ل ل»؛ گمراهی، سرگردانی، دورشدن از راه درست. وَ
حرف عطف؛ و. سُعُرٍ
اسم، جمع یا مصدر، نکره، مجرور و معطوف بر «ضَلالٍ»؛ از ریشهٔ «س ع ر»؛ دیوانگی، آشفتگی و بی‌خردی؛ و نیز شدت و افروختگی. | 