فَكَيفَ كانَ عَذابي وَنُذُرِپس عذاب من و هشدارهایم چگونه بود؟ فَ
حرف عطف یا استئناف است؛ به معنای «پس» و برای پیوند دادن این جمله با مطالب پیشین به‌کار رفته است. كَيفَ
اسم استفهام مبنی بر فتح، در محل نصب حال است؛ از ریشهٔ مستقل «كيف»؛ به معنای «چگونه» و در اینجا برای تأکید و بیان عظمت عذاب آمده است. كانَ
فعل ماضی ناقص، مفرد مذکر غایب؛ از ریشهٔ «ك و ن»؛ به معنای «بود». اسم آن «عَذابي» و خبر آن محذوف یا مفهومی از «كيف» دانسته می‌شود. عَذابي
«عَذاب» اسم، مفرد و مضاف؛ از ریشهٔ «ع ذ ب»، به معنای کیفر، شکنجه و مجازات. «ی» ضمیر متصل در محل جر مضاف‌الیه و به معنای «من» است؛ بنابراین: «عذابِ من». وَ
حرف عطف است؛ به معنای «و». نُذُرِ
اسم جمع، مضاف به یای متکلمِ محذوف در رسم قرآن؛ از ریشهٔ «ن ذ ر»؛ مفرد آن «نذیر» یا «نُذر» است و به معنای هشدارها، بیم‌دادن‌ها و انذارهای من است. کسرهٔ پایانی آن به سبب حذف یای متکلم باقی مانده است. | 