| پناه میبرم به الله از شرِّ شیطانِ مَطرود | أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ |
| خلاصهٔ سورهٔ یس سورهٔ یس با تأکید بر حقانیت قرآن و رسالت پیامبر آغاز می‌شود و مردم را به پذیرش راه مستقیم و پرهیز از غفلت دعوت می‌کند. در این سوره بیان می‌شود که برخی انسان‌ها به دلیل سرسختی و بی‌ایمانی، در برابر هشدارهای الهی واکنشی نشان نمی‌دهند؛ اما کسانی که از قرآن پیروی می‌کنند و از خداوند در نهان می‌ترسند، شایستهٔ آمرزش و پاداش الهی‌اند. سپس داستان مردمی نقل می‌شود که فرستادگان الهی را تکذیب کردند. مردی مؤمن از دورترین نقطهٔ شهر آمد و قوم خود را به پیروی از پیامبران دعوت کرد، اما آنان او را کشتند. خداوند او را به بهشت وارد کرد و او همچنان آرزو داشت قومش از لطف و آمرزش خدا آگاه شوند. این ماجرا نشان می‌دهد که تکذیب پیامبران و تمسخر حق، سرانجامی جز نابودی ندارد. در ادامه، نشانه‌های قدرت خداوند در آفرینش بیان می‌شود: زنده‌شدن زمین مرده، روییدن گیاهان، باغ‌ها و چشمه‌ها، آفرینش جفت‌ها، آمدوشد شب و روز، حرکت خورشید و ماه، و فراهم‌شدن کشتی‌ها و وسایل حمل‌ونقل. این نشانه‌ها انسان را به شکرگزاری و شناخت خداوند دعوت می‌کنند. سپس دربارهٔ قیامت سخن گفته می‌شود؛ روزی که با دمیده‌شدن در صور، همهٔ انسان‌ها از قبرها برمی‌خیزند و برای حسابرسی حاضر می‌شوند. در آن روز هیچ‌کس مورد ستم قرار نمی‌گیرد و هر انسان نتیجهٔ اعمال خود را می‌بیند. اهل بهشت در آرامش، نعمت و امنیت‌اند و از جانب پروردگار رحیم سلام دریافت می‌کنند؛ اما گناهکاران از مؤمنان جدا شده و به سبب کفر و سرپیچی وارد دوزخ می‌شوند. در آن روز دهان گناهکاران بسته می‌شود و دست‌ها و پاهایشان دربارهٔ اعمالشان شهادت می‌دهند. همچنین انسان به ناتوانی خود، پیری و بازگشت آفرینش به سوی خدا توجه داده می‌شود. قرآن شعر نیست، بلکه یادآوری و کتابی روشن است تا زندگان را هشدار دهد و حجت بر کافران تمام شود. در پایان، سوره با پاسخ به انکار رستاخیز پایان می‌یابد: همان خدایی که انسان را نخستین بار آفرید، توانایی زنده‌کردن مردگان را نیز دارد. خداوند آفرینندهٔ آسمان‌ها و زمین و دانای همهٔ موجودات است؛ هرگاه چیزی را اراده کند، تنها می‌فرماید «باش»، و آن چیز پدید می‌آید. بنابراین مالکیت و فرمانروایی همه‌چیز در دست اوست و همهٔ انسان‌ها سرانجام به سوی او بازمی‌گردند. |
| سوره یاسین که در قرآن‌های معمولی، سوره ۳۶ می‌باشد، به ترتیب نزول، سوره چهل و سوم است که آیات آن حاکی از آن است که حکمت و فلسفه عالی قرآن دلیل بر این است که قرآن پیغام الله برای نشان دادن راه مستقیم رستگاری به بشر است تا در زندگی طولانی پس از مرگ گرفتار نتیجه اعمال بد دنیایی خود نشوند. زندگی آخرت همان‌قدر طبیعی است که زندگی دنیا، با تمام اختلافاتش طبیعی است و این طبیعت‌ها را الله نهاده است که شامل ثبت کلیه آثار و اعمال انسان‌ها در پرونده جهانی ایشان نیز می‌باشد. دلیل اثبات این‌ها یکی وجود تکرار مرگ و زندگی‌های طبیعی است که شامل تغییر وضع و بازگشت به صورت اول، در مورد تمام اشیاء از کوچک و بزرگ می‌گردد؛ دیگری پیش‌گویی‌های پیامبر آن درباره عذابی است که برای منکران آنها در زمان خودشان مطابق آنچه گفته می‌شده به وقوع می‌پیوسته است؛ و سوم این است که معلوم است هدفی در خلقت انسان در جهان وجود دارد و روی این هدف می‌بینیم که قبل از پیدایش انسان، خوراک انسان و وسایل زندگی انسان از همه حیث تأمین شده است. این‌ها همه دلیلند بر اینکه برای جهان خالقی است با حکمت و پیامبرانی فرستاده شده‌اند تا اوضاع آخرت را که برای ایشان خواهی نخواهی پیش می‌آید، خبر دهند. |
| بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ |
با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده می‌شود. | ||
01 تأیید الله از محمّد، پدران بی‌خبر، زنجیر و سدّ، همه‌چیز در کتابی روشن | ||
| یاسین (۱) | يس | 36:1 |
| سوگند به قرآن حکمت‌آمیز، (2) | وَالقُرآنِ الحَكيمِ | 36:2 |
| که تو بی‌تردید از پیامبرانی، (3) | إِنَّكَ لَمِنَ المُرسَلينَ | 36:3 |
| و بر راهی راست قرار داری، (4) | عَلىٰ صِراطٍ مُستَقيمٍ | 36:4 |
| این قرآن از سوی خدای شکست‌ناپذیر و مهربان نازل شده است، (5) | تَنزيلَ العَزيزِ الرَّحيمِ | 36:5 |
| تا قومی را هشدار دهی که پدرانشان هشدار داده نشده بودند؛ ازاین‌رو آنان بی‌خبرند. (6) | لِتُنذِرَ قَومًا ما أُنذِرَ آباؤُهُم فَهُم غافِلونَ | 36:6 |
| به‌یقین، فرمان دربارهٔ بیشتر آنان تحقق یافته است؛ پس آنان ایمان نمی‌آورند. (7) | لَقَد حَقَّ القَولُ عَلىٰ أَكثَرِهِم فَهُم لا يُؤمِنونَ | 36:7 |
| ما در گردن‌هایشان غل‌هایی نهاده‌ایم که تا چانه‌هایشان می‌رسد، به‌گونه‌ای که سرهایشان بالا مانده است. (8) | إِنّا جَعَلنا في أَعناقِهِم أَغلالًا فَهِيَ إِلَى الأَذقانِ فَهُم مُقمَحونَ | 36:8 |
| و پیش رویشان سدی و پشت سرشان نیز سدی قرار داده‌ایم و آنان را پوشانده‌ایم؛ در نتیجه نمی‌بینند. (9) | وَجَعَلنا مِن بَينِ أَيديهِم سَدًّا وَمِن خَلفِهِم سَدًّا فَأَغشَيناهُم فَهُم لا يُبصِرونَ | 36:9 |
| برای آنان یکسان است که هشدارشان دهی یا هشدارشان ندهی؛ ایمان نمی‌آورند. (10) | وَسَواءٌ عَلَيهِم أَأَنذَرتَهُم أَم لَم تُنذِرهُم لا يُؤمِنونَ | 36:10 |
| تو فقط کسی را هشدار می‌دهی که از این یادآوری پیروی کند و در نهان از خدای رحمان بترسد. پس او را به آمرزش و پاداشی ارزشمند بشارت ده. (11) | إِنَّما تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكرَ وَخَشِيَ الرَّحمٰنَ بِالغَيبِ ۖ فَبَشِّرهُ بِمَغفِرَةٍ وَأَجرٍ كَريمٍ | 36:11 |
| بی‌تردید ما مردگان را زنده می‌کنیم و آنچه را پیش فرستاده‌اند و آثارشان را می‌نویسیم؛ و همه‌چیز را در کتابی روشن به‌طور کامل ثبت کرده‌ایم. (12) | إِنّا نَحنُ نُحيِي المَوتىٰ وَنَكتُبُ ما قَدَّموا وَآثارَهُم ۚ وَكُلَّ شَيءٍ أَحصَيناهُ في إِمامٍ مُبينٍ | 36:12 |
13 داستان سه رسول | ||
| برای آنان داستانِ مردم آن شهر را مثال بزن؛ هنگامی که فرستادگان به سویشان آمدند. (13) | وَاضرِب لَهُم مَثَلًا أَصحابَ القَريَةِ إِذ جاءَهَا المُرسَلونَ | 36:13 |
| هنگامی که دو نفر را به سویشان فرستادیم، اما آن دو را تکذیب کردند؛ پس با فرستاده‌ای سوم آنان را تقویت کردیم. فرستادگان گفتند: ما به سوی شما فرستاده شده‌ایم. (14) | إِذ أَرسَلنا إِلَيهِمُ اثنَينِ فَكَذَّبوهُما فَعَزَّزنا بِثالِثٍ فَقالوا إِنّا إِلَيكُم مُرسَلونَ | 36:14 |
| مردم گفتند: شما جز انسان‌هایی مانند ما نیستید و الله هیچ چیزی نازل نکرده است. شما فقط دروغ می‌گویید. (15) | قالوا ما أَنتُم إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا وَما أَنزَلَ الرَّحمٰنُ مِن شَيءٍ إِن أَنتُم إِلّا تَكذِبونَ | 36:15 |
| فرستادگان گفتند: پروردگارمان می‌داند که ما به سوی شما فرستاده شده‌ایم. (16) | قالوا رَبُّنا يَعلَمُ إِنّا إِلَيكُم لَمُرسَلونَ | 36:16 |
| و وظیفه‌ای جز رساندن آشکار پیام نداریم. (17) | وَما عَلَينا إِلَّا البَلاغُ المُبينُ | 36:17 |
| مردم گفتند: ما شما را بدیُمن می‌دانیم. اگر دست از دعوتتان برندارید، حتماً شما را سنگسار می‌کنیم و از سوی ما عذابی دردناک به شما خواهد رسید. (18) | قالوا إِنّا تَطَيَّرنا بِكُم ۖ لَئِن لَم تَنتَهوا لَنَرجُمَنَّكُم وَلَيَمَسَّنَّكُم مِنّا عَذابٌ أَليمٌ | 36:18 |
| فرستادگان گفتند: بدیُمنی شما با خودتان است. آیا چون به شما تذکر داده شده است چنین می‌گویید؟ بلکه شما مردمی زیاده‌رو هستید. (19) | قالوا طائِرُكُم مَعَكُم ۚ أَئِن ذُكِّرتُم ۚ بَل أَنتُم قَومٌ مُسرِفونَ | 36:19 |
| و مردی از دورترین بخش شهر، شتابان آمد و گفت: ای قوم من، از فرستادگان پیروی کنید. (20) | وَجاءَ مِن أَقصَى المَدينَةِ رَجُلٌ يَسعىٰ قالَ يا قَومِ اتَّبِعُوا المُرسَلينَ | 36:20 |
| از کسانی پیروی کنید که از شما مزدی نمی‌خواهند و خود هدایت‌یافته‌اند. (21) | اتَّبِعوا مَن لا يَسأَلُكُم أَجرًا وَهُم مُهتَدونَ | 36:21 |
| چرا کسی را نپرستم که مرا آفریده است و همه شما به سوی او بازگردانده می‌شوید؟ (22) | وَما لِيَ لا أَعبُدُ الَّذي فَطَرَني وَإِلَيهِ تُرجَعونَ | 36:22 |
| آیا به جای او معبودانی بگیرم؟ اگر الله برای من زیانی بخواهد، شفاعت آنان هیچ سودی به حال من ندارد و نمی‌توانند مرا نجات دهند. (23) | أَأَتَّخِذُ مِن دونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدنِ الرَّحمٰنُ بِضُرٍّ لا تُغنِ عَنّي شَفاعَتُهُم شَيئًا وَلا يُنقِذونِ | 36:23 |
| در آن صورت، من قطعاً در گمراهی آشکاری خواهم بود. (24) | إِنّي إِذًا لَفي ضَلالٍ مُبينٍ | 36:24 |
| من به پروردگار شما ایمان آورده‌ام؛ پس سخنم را بشنوید. (25) | إِنّي آمَنتُ بِرَبِّكُم فَاسمَعونِ | 36:25 |
| به او گفته شد: وارد بهشت شو. گفت: ای کاش قوم من می‌دانستند، (26) | قيلَ ادخُلِ الجَنَّةَ ۖ قالَ يا لَيتَ قَومي يَعلَمونَ | 36:26 |
| که پروردگارم مرا آمرزید و در شمار گرامی‌داشتگان قرارم داد. (27) | بِما غَفَرَ لي رَبّي وَجَعَلَني مِنَ المُكرَمينَ | 36:27 |
| و پس از او، بر قومش هیچ سپاهی از آسمان نفرستادیم و اساساً چنین چیزی فرونفرستادیم. (28) | وَما أَنزَلنا عَلىٰ قَومِهِ مِن بَعدِهِ مِن جُندٍ مِنَ السَّماءِ وَما كُنّا مُنزِلينَ | 36:28 |
| تنها یک فریاد سهمگین بود؛ ناگهان همه آنان خاموش و بی‌جان شدند. (29) | إِن كانَت إِلّا صَيحَةً واحِدَةً فَإِذا هُم خامِدونَ | 36:29 |
| دریغا بر این بندگان! هر فرستاده‌ای نزد آنان آمد، او را به مسخره گرفتند. (30) | يا حَسرَةً عَلَى العِبادِ ۚ ما يَأتيهِم مِن رَسولٍ إِلّا كانوا بِهِ يَستَهزِئونَ | 36:30 |
31 نشانه‌های الله روی زمین | ||
| آیا ندیدند پیش از آنان چه نسل‌های بسیاری را نابود کردیم؛ نسل‌هایی که دیگر به سوی آنان بازنمی‌گردند؟ (31) | أَلَم يَرَوا كَم أَهلَكنا قَبلَهُم مِنَ القُرونِ أَنَّهُم إِلَيهِم لا يَرجِعونَ | 36:31 |
| و همه آنان بدون استثنا، همگی نزد ما حاضر خواهند شد. (32) | وَإِن كُلٌّ لَمّا جَميعٌ لَدَينا مُحضَرونَ | 36:32 |
| و زمین مرده برای آنان نشانه‌ای است؛ آن را زنده کردیم و از آن دانه‌هایی بیرون آوردیم که از آن می‌خورند. (33) | وَآيَةٌ لَهُمُ الأَرضُ المَيتَةُ أَحيَيناها وَأَخرَجنا مِنها حَبًّا فَمِنهُ يَأكُلونَ | 36:33 |
| و در آن باغ‌هایی از نخل‌ها و انگورها پدید آوردیم و در آن چشمه‌ها جاری ساختیم. (34) | وَجَعَلنا فيها جَنّاتٍ مِن نَخيلٍ وَأَعنابٍ وَفَجَّرنا فيها مِنَ العُيونِ | 36:34 |
| تا از میوه‌های آن بخورند، در حالی که دست‌هایشان آنها را نساخته است. پس آیا شکرگزاری نمی‌کنند؟ (35) | لِيَأكُلوا مِن ثَمَرِهِ وَما عَمِلَتهُ أَيديهِم ۖ أَفَلا يَشكُرونَ | 36:35 |
| پاک و منزّه است آن که همه جفت‌ها را آفرید؛ از آنچه زمین می‌رویاند، از خود آنان و از چیزهایی که نمی‌دانند. (36) | سُبحانَ الَّذي خَلَقَ الأَزواجَ كُلَّها مِمّا تُنبِتُ الأَرضُ وَمِن أَنفُسِهِم وَمِمّا لا يَعلَمونَ | 36:36 |
| و شب نیز برای آنان نشانه‌ای است؛ روز را از آن جدا می‌کنیم، و ناگهان آنان در تاریکی فرو می‌روند. (37) | وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيلُ نَسلَخُ مِنهُ النَّهارَ فَإِذا هُم مُظلِمونَ | 36:37 |
38 حرکت خورشید و ماه | ||
| خورشید در مسیرِ مقررِ خود در حرکت است؛ این اندازه‌گیری و تقدیر اللهِ شکست‌ناپذیر و داناست. (38) | وَالشَّمسُ تَجري لِمُستَقَرٍّ لَها ۚ ذٰلِكَ تَقديرُ العَزيزِ العَليمِ | 36:38 |
| و برای ماه منزلگاه‌هایی مقرر کرده‌ایم تا سرانجام مانند شاخهٔ خشکیده و خمیدهٔ خرما بازگردد. (39) | وَالقَمَرَ قَدَّرناهُ مَنازِلَ حَتّىٰ عادَ كَالعُرجونِ القَديمِ | 36:39 |
| نه خورشید را شایسته است که به ماه برسد و نه شب بر روز پیشی می‌گیرد؛ و هر یک در مداری شناورند. (40) | لَا الشَّمسُ يَنبَغي لَها أَن تُدرِكَ القَمَرَ وَلَا اللَّيلُ سابِقُ النَّهارِ ۚ وَكُلٌّ في فَلَكٍ يَسبَحونَ | 36:40 |
41 نشانه و رحمت الله در داستان نوح | ||
| و نشانه‌ای برای آنان این است که ما نسل آنان را در کشتیِ پُر از بار حمل کردیم. (41) | وَآيَةٌ لَهُم أَنّا حَمَلنا ذُرِّيَّتَهُم فِي الفُلكِ المَشحونِ | 36:41 |
| و برای آنان مانند آن، چیزهایی آفریدیم که بر آنها سوار می‌شوند. (42) | وَخَلَقنا لَهُم مِن مِثلِهِ ما يَركَبونَ | 36:42 |
| و اگر بخواهیم، آنان را غرق می‌کنیم؛ در آن صورت نه فریادرسی برای آنان خواهد بود و نه نجات داده می‌شوند. (43) | وَإِن نَشَأ نُغرِقهُم فَلا صَريخَ لَهُم وَلا هُم يُنقَذونَ | 36:43 |
| مگر به رحمتی از سوی ما و بهره‌مندی تا زمانی معین. (44) | إِلّا رَحمَةً مِنّا وَمَتاعًا إِلىٰ حينٍ | 36:44 |
45 واکنش مردم مکّه به پندها | ||
| و هنگامی که به آنان گفته می‌شود از آنچه پیش روی شماست و آنچه پشت سر شماست پروا کنید، باشد که مورد رحمت قرار گیرید. (45) | وَإِذا قيلَ لَهُمُ اتَّقوا ما بَينَ أَيديكُم وَما خَلفَكُم لَعَلَّكُم تُرحَمونَ | 36:45 |
| و هیچ نشانه‌ای از نشانه‌های پروردگارشان برای آنان نمی‌آید، مگر اینکه از آن روی‌گردان می‌شوند. (46) | وَما تَأتيهِم مِن آيَةٍ مِن آياتِ رَبِّهِم إِلّا كانوا عَنها مُعرِضينَ | 36:46 |
| و هنگامی که به آنان گفته می‌شود از آنچه الله به شما روزی داده است انفاق کنید، کسانی که کافر شده‌اند به مؤمنان می‌گویند: آیا کسی را اطعام کنیم که اگر الله می‌خواست، خودش او را اطعام می‌کرد؟ شما جز در گمراهی آشکار نیستید. (47) | وَإِذا قيلَ لَهُم أَنفِقوا مِمّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالَ الَّذينَ كَفَروا لِلَّذينَ آمَنوا أَنُطعِمُ مَن لَو يَشاءُ اللَّهُ أَطعَمَهُ إِن أَنتُم إِلّا في ضَلالٍ مُبينٍ | 36:47 |
48 پرسش از وعده عذاب | ||
| و می‌گویند این وعده چه زمانی فرا خواهد رسید، اگر راست می‌گویید؟ (48) | وَيَقولونَ مَتىٰ هٰذَا الوَعدُ إِن كُنتُم صادِقينَ | 36:48 |
| آنان جز یک فریاد ناگهانی را انتظار نمی‌کشند؛ فریادی که در حالی که سرگرم جدال و کشمکش‌اند، آنان را فرا خواهد گرفت. (49) | ما يَنظُرونَ إِلّا صَيحَةً واحِدَةً تَأخُذُهُم وَهُم يَخِصِّمونَ | 36:49 |
| آن‌گاه نه می‌توانند وصیتی کنند و نه می‌توانند نزد خانواده‌هایشان بازگردند. (50) | فَلا يَستَطيعونَ تَوصِيَةً وَلا إِلىٰ أَهلِهِم يَرجِعونَ | 36:50 |
51 دمیدن در صور | ||
| و در شیپور دمیده می‌شود؛ ناگهان آنان از قبرها بیرون می‌آیند و شتابان به سوی پروردگارشان می‌روند. (51) | وَنُفِخَ فِي الصّورِ فَإِذا هُم مِنَ الأَجداثِ إِلىٰ رَبِّهِم يَنسِلونَ | 36:51 |
| می‌گویند: وای بر ما! چه کسی ما را از آرامگاه‌هایمان برانگیخت؟ این همان چیزی است که الله رحمان وعده داده بود و پیامبران راست گفتند. (52) | قالوا يا وَيلَنا مَن بَعَثَنا مِن مَرقَدِنا ۜ ۗ هٰذا ما وَعَدَ الرَّحمٰنُ وَصَدَقَ المُرسَلونَ | 36:52 |
| جز یک بانگ نبود؛ ناگهان همه آنان در پیشگاه ما حاضر می‌شوند. (53) | إِن كانَت إِلّا صَيحَةً واحِدَةً فَإِذا هُم جَميعٌ لَدَينا مُحضَرونَ | 36:53 |
| پس امروز به هیچ‌کس کمترین ستمی نمی‌شود و جز در برابر آنچه انجام می‌دادید، کیفر نمی‌بینید. (54) | فَاليَومَ لا تُظلَمُ نَفسٌ شَيئًا وَلا تُجزَونَ إِلّا ما كُنتُم تَعمَلونَ | 36:54 |
| بی‌تردید، بهشتیان امروز در شادی و سرگرمی به سر می‌برند. (55) | إِنَّ أَصحابَ الجَنَّةِ اليَومَ في شُغُلٍ فاكِهونَ | 36:55 |
| آنان و همسرانشان در سایه‌ها، بر تخت‌ها تکیه زده‌اند. (56) | هُم وَأَزواجُهُم في ظِلالٍ عَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِئونَ | 36:56 |
| برای آنان در آنجا میوه‌هایی است و هرچه بخواهند، برایشان فراهم است. (57) | لَهُم فيها فاكِهَةٌ وَلَهُم ما يَدَّعونَ | 36:57 |
| از سوی پروردگار مهربان، به آنان سلام گفته می‌شود. (58) | سَلامٌ قَولًا مِن رَبٍّ رَحيمٍ | 36:58 |
| ای گناهکاران، امروز از دیگران جدا شوید. (59) | وَامتازُوا اليَومَ أَيُّهَا المُجرِمونَ | 36:59 |
60 عهد الله با فرزندان آدم، سخن گفتن دست و پا در دوزخ | ||
| ای فرزندان آدم، مگر با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید؟ زیرا او دشمنی آشکار برای شماست. (60) | أَلَم أَعهَد إِلَيكُم يا بَني آدَمَ أَن لا تَعبُدُوا الشَّيطانَ ۖ إِنَّهُ لَكُم عَدُوٌّ مُبينٌ | 36:60 |
| و اینکه تنها مرا بپرستید؛ این است راه راست. (61) | وَأَنِ اعبُدوني ۚ هٰذا صِراطٌ مُستَقيمٌ | 36:61 |
| او بسیاری از شما را به‌طور جدی گمراه کرد. آیا نمی‌اندیشید؟ (62) | وَلَقَد أَضَلَّ مِنكُم جِبِلًّا كَثيرًا ۖ أَفَلَم تَكونوا تَعقِلونَ | 36:62 |
| این همان جهنمی است که به شما وعده داده می‌شد. (63) | هٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتي كُنتُم توعَدونَ | 36:63 |
| امروز به سبب کفری که می‌ورزیدید، در آن وارد شوید و در آتش آن بسوزید. (64) | اصلَوهَا اليَومَ بِما كُنتُم تَكفُرونَ | 36:64 |
| امروز بر دهان‌هایشان مُهر می‌نهیم، و دست‌هایشان با ما سخن می‌گویند و پاهایشان به آنچه انجام می‌دادند گواهی می‌دهند. (65) | اليَومَ نَختِمُ عَلىٰ أَفواهِهِم وَتُكَلِّمُنا أَيديهِم وَتَشهَدُ أَرجُلُهُم بِما كانوا يَكسِبونَ | 36:65 |
66 محو چشمان، مسخ مکان، ناتوانی و فرسودگی، قرآن شعر نیست، پند برای زنده‌دل | ||
| و اگر بخواهیم، چشمانشان را محو می‌کنیم؛ آن‌گاه برای یافتن راه از یکدیگر پیشی می‌گیرند، اما چگونه خواهند دید؟ (66) | وَلَو نَشاءُ لَطَمَسنا عَلىٰ أَعيُنِهِم فَاستَبَقُوا الصِّراطَ فَأَنّىٰ يُبصِرونَ | 36:66 |
| و اگر بخواهیم، آنان را در همان جایگاهشان به صورتی دیگر درمی‌آوریم؛ در نتیجه نه می‌توانند به پیش بروند و نه بازگردند. (67) | وَلَو نَشاءُ لَمَسَخناهُم عَلىٰ مَكانَتِهِم فَمَا استَطاعوا مُضِيًّا وَلا يَرجِعونَ | 36:67 |
| و هر کس را که عمر طولانی دهیم، در آفرینش او را به ناتوانی و فرسودگی بازمی‌گردانیم؛ آیا نمی‌اندیشند؟ (68) | وَمَن نُعَمِّرهُ نُنَكِّسهُ فِي الخَلقِ ۖ أَفَلا يَعقِلونَ | 36:68 |
| و ما به او شعر نیاموختیم و شایسته او نیز نیست؛ این فقط یادآوری و قرآنی روشنگر است. (69) | وَما عَلَّمناهُ الشِّعرَ وَما يَنبَغي لَهُ ۚ إِن هُوَ إِلّا ذِكرٌ وَقُرآنٌ مُبينٌ | 36:69 |
| تا هر کس را که زنده‌دل است هشدار دهد و فرمان عذاب درباره کافران تحقق یابد. (70) | لِيُنذِرَ مَن كانَ حَيًّا وَيَحِقَّ القَولُ عَلَى الكافِرينَ | 36:70 |
71 آفرینش چهارپایان، سواری و خوردن، شکرگزارِ غیر الله | ||
| آیا ندیدند که ما از آنچه با دستان خود آفریده‌ایم، چهارپایانی برای آنان پدید آوردیم و آنان مالک آنها هستند؟ (71) | أَوَلَم يَرَوا أَنّا خَلَقنا لَهُم مِمّا عَمِلَت أَيدينا أَنعامًا فَهُم لَها مالِكونَ | 36:71 |
| و آنها را برایشان رام کردیم؛ برخی از آنها وسیله سواری آنان‌اند و از برخی نیز می‌خورند. (72) | وَذَلَّلناها لَهُم فَمِنها رَكوبُهُم وَمِنها يَأكُلونَ | 36:72 |
| و برای آنان در آنها سودهای دیگری و نوشیدنی‌هایی است؛ پس چرا شکرگزاری نمی‌کنند؟ (73) | وَلَهُم فيها مَنافِعُ وَمَشارِبُ ۖ أَفَلا يَشكُرونَ | 36:73 |
| و به جای الله معبودانی برای خود برگزیدند، به این امید که یاری شوند. (74) | وَاتَّخَذوا مِن دونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُم يُنصَرونَ | 36:74 |
| اما آن معبودان نمی‌توانند آنان را یاری کنند، در حالی که آنان برای دفاع از آن معبودان، سپاهیانی حاضر و آماده‌اند. (75) | لا يَستَطيعونَ نَصرَهُم وَهُم لَهُم جُندٌ مُحضَرونَ | 36:75 |
76 اندوهگین نباش، دشمنی آشکار، استخوان‌های پوسیده، آتش از درخت سبز، اراده و امر الله | ||
| پس سخن آنان تو را اندوهگین نکند؛ زیرا ما آنچه را پنهان می‌کنند و آنچه را آشکار می‌سازند، به‌خوبی می‌دانیم. (76) | فَلا يَحزُنكَ قَولُهُم ۘ إِنّا نَعلَمُ ما يُسِرّونَ وَما يُعلِنونَ | 36:76 |
| آیا انسان ندید که ما او را از نطفه‌ای آفریدیم؟ اما ناگهان به دشمنی آشکار تبدیل شد. (77) | أَوَلَم يَرَ الإِنسانُ أَنّا خَلَقناهُ مِن نُطفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصيمٌ مُبينٌ | 36:77 |
| او برای ما مثالی زد و آفرینش خود را فراموش کرد و گفت: چه کسی استخوان‌ها را زنده می‌کند، در حالی که پوسیده‌اند؟ (78) | وَضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلقَهُ ۖ قالَ مَن يُحيِي العِظامَ وَهِيَ رَميمٌ | 36:78 |
| بگو: همان کسی آنها را زنده می‌کند که نخستین بار پدیدشان آورد؛ و او به هر آفرینشی داناست. (79) | قُل يُحييهَا الَّذي أَنشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلقٍ عَليمٌ | 36:79 |
| همان کسی که برای شما از درخت سبز آتش پدید آورد؛ پس شما از آن آتش می‌افروزید. (80) | الَّذي جَعَلَ لَكُم مِنَ الشَّجَرِ الأَخضَرِ نارًا فَإِذا أَنتُم مِنهُ توقِدونَ | 36:80 |
| آیا کسی که آسمان‌ها و زمین را آفریده است، توانایی ندارد مانند آنان را بیافریند؟ چرا، دارد؛ و او آفریننده‌ای بسیار آگاه است. (81) | أَوَلَيسَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرضَ بِقادِرٍ عَلىٰ أَن يَخلُقَ مِثلَهُم ۚ بَلىٰ وَهُوَ الخَلّاقُ العَليمُ | 36:81 |
| فرمان او هنگامی که چیزی را اراده کند، فقط این است که به آن بگوید: باش؛ پس بی‌درنگ موجود می‌شود. (82) | إِنَّما أَمرُهُ إِذا أَرادَ شَيئًا أَن يَقولَ لَهُ كُن فَيَكونُ | 36:82 |
83 فرمانروایی و اختیار همه‌چیز به دست الله است | ||
| پس پاک و منزّه است کسی که فرمانروایی و اختیار همه‌چیز به دست اوست؛ و به سوی او بازگردانده می‌شوید. (83) | فَسُبحانَ الَّذي بِيَدِهِ مَلَكوتُ كُلِّ شَيءٍ وَإِلَيهِ تُرجَعونَ | 36:83 |