| فقط متن انتخاب‌شده فَاليَومَ لا تُظلَمُ نَفسٌ شَيئًا وَلا تُجزَونَ إِلّا ما كُنتُم تَعمَلونَ پس امروز به هیچکس هیچ ستمی نمی‌شود و جز در برابر آنچه انجام می‌دادید، جزا داده نمی‌شوید. فَاليَومَ لا تُظلَمُ نَفسٌ شَيئًاپس امروز به هیچکس هیچ ستمی نمی‌شود. فَـ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف عطف یا استیناف.
معنا: پس، بنابراین. اليَومَ
ریشه: ی‌و‌م.
گرامر: اسم زمان، منصوب و ظرف زمان؛ «الـ» حرف تعریف است.
معنا: امروز. لا
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف نفی.
معنا: نه، نمی‌ـ. تُظلَمُ
ریشه: ظلم.
گرامر: فعل مضارع مجهول، سوم‌شخص مفرد مؤنث؛ مرفوع با ضمه.
معنا: ستم می‌شود، مورد ظلم قرار می‌گیرد. نَفسٌ
ریشه: ن‌ف‌س.
گرامر: اسم مفرد مؤنث، نکره، نائب فاعل و مرفوع با تنوین ضم.
معنا: شخص، انسان، جان. شَيئًا
ریشه: ش‌ی‌ء.
گرامر: اسم، منصوب؛ مفعول مطلق برای بیان مقدار یا تأکید.
معنا: چیزی، به هیچ اندازه‌ای.
وَلا تُجزَونَ إِلّا ما كُنتُم تَعمَلونَو جز در برابر آنچه انجام می‌دادید، جزا داده نمی‌شوید. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف عطف.
معنا: و. لا
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف نفی.
معنا: نه، نمی‌ـ. تُجزَونَ
ریشه: ج‌ز‌ی.
گرامر: فعل مضارع مجهول، دوم‌شخص جمع مذکر؛ مرفوع با ثبوت نون، و «واو» نشانهٔ فاعلان است.
معنا: جزا داده می‌شوید، پاداش یا کیفر داده می‌شوید. إِلّا
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف استثنا.
معنا: مگر، جز. ما
ریشه: ندارد؛ اسم موصول است.
گرامر: اسم موصول مبنی؛ در اینجا به معنای «آنچه».
معنا: آنچه، چیزی که. كُنتُم
ریشه: ک‌و‌ن.
گرامر: فعل ماضی ناقص؛ «تُم» ضمیر متصل و فاعل، دوم‌شخص جمع مذکر.
معنا: بودید، می‌بودید. تَعمَلونَ
ریشه: عمل.
گرامر: فعل مضارع، دوم‌شخص جمع مذکر؛ مرفوع با ثبوت نون، و «واو» نشانهٔ فاعلان است.
معنا: انجام می‌دهید، عمل می‌کنید. | 