| وَآيَةٌ لَهُم أَنّا حَمَلنا ذُرِّيَّتَهُم فِي الفُلكِ المَشحونِ و نشانه‌ای برای آنان این است که ما نسل آنان را در کشتیِ پُرْبار حمل کردیم. وَآيَةٌ لَهُمو نشانه‌ای برای آنان است. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف پیونددهنده و برای مرتبط کردن این جمله با مطالب پیشین.
معنا: و. آيَةٌ
ریشه: «أ ي ي»؛ اسم.
گرامر: مبتدا، مرفوع، و نشانهٔ رفع آن ضمّهٔ آشکار در پایان واژه است.
معنا: نشانه، علامت، دلیل، معجزه. لَهُم
ریشه: ندارد؛ ترکیب حرف جر و ضمیر.
گرامر: «لِ» حرف جر و «هُم» ضمیر متصل، در جایگاه اسم مجرور؛ جارومجرور و وابسته به «آيَةٌ».
معنا: برای آنان، متعلق به آنان.
أَنّا حَمَلنا ذُرِّيَّتَهُم فِي الفُلكِ المَشحونِاینکه ما نسل آنان را در کشتیِ پُرْبار حمل کردیم. أَنّا
ریشه: ندارد؛ ترکیب «أَنَّ» و «نا».
گرامر: «أَنَّ» حرف تأکید و نصب؛ «نا» ضمیر متصل، اسم «أَنَّ» و منصوب.
معنا: اینکه ما، به‌راستی ما. حَمَلنا
ریشه: «ح م ل»؛ فعل.
گرامر: فعل ماضی؛ «نا» ضمیر متصل و فاعل، مبنی بر سکون در محل رفع.
معنا: حمل کردیم، برداشتیم، جابه‌جا کردیم. ذُرِّيَّتَهُم
ریشه: دربارهٔ ریشهٔ آن دیدگاه‌های لغوی گوناگونی وجود دارد؛ اسم.
گرامر: مفعول‌به و منصوب؛ «هُم» ضمیر متصل و مضاف‌إلیه.
معنا: نسل آنان، فرزندان آنان، تبار آنان. فِي
ریشه: ندارد؛ حرف جر.
گرامر: حرف جر.
معنا: در، داخلِ. الفُلكِ
ریشه: «ف ل ك»؛ اسم.
گرامر: اسم مجرور به‌وسیلهٔ «فِي» و نشانهٔ جر آن کسره است؛ «ال» حرف تعریف.
معنا: کشتی، کشتی بزرگ، ناو. المَشحونِ
ریشه: «ش ح ن»؛ اسم مفعول.
گرامر: صفت برای «الفُلك» و مجرور؛ نشانهٔ جر آن کسره است.
معنا: پُرشده، انباشته، پُربار، سرشار از سرنشین یا بار. | 