با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده میشود. | | |
01 گواهی خورشید، ماه، روز، شب، آسمان، زمین | | |
| به گواهی خورشید و روشناییِ بامدادیِ آن. (1) | وَالشَّمسِ وَضُحاها | 91:1 |
| و به شهادتِ ماه، آنگاه که از پیِ خورشید آید. (2) | وَالقَمَرِ إِذا تَلاها | 91:2 |
| و به گواهی به روز، هنگامی که خورشید را آشکار میکند. (3) | وَالنَّهارِ إِذا جَلّاها | 91:3 |
| و به گواهی شب، آنگاه که خورشید را میپوشاند. (4) | وَاللَّيلِ إِذا يَغشاها | 91:4 |
| و به گواهی آسمان و آنچه آن را بنا کرد. (5) | وَالسَّماءِ وَما بَناها | 91:5 |
| و به گواهی زمین و آنچه آن را گسترد. (6) | وَالأَرضِ وَما طَحاها | 91:6 |
07 گواهی نفس، رستگار و زیانکار | | |
| و به گواهی نفس، و به آنچه آن را بهدرستی سامان داد. (7) | وَنَفسٍ وَما سَوّاها | 91:7 |
| پس بدکاریاش و پرهیزگاریاش را به او الهام کرد. (8) | فَأَلهَمَها فُجورَها وَتَقواها | 91:8 |
| بهراستی رستگار شد آنکه آن نفس را پاک ساخت. (9) | قَد أَفلَحَ مَن زَكّاها | 91:9 |
| و بیگمان، هر که آن نفس را آلوده و پنهان کرد، نومید و زیانکار شد. (10) | وَقَد خابَ مَن دَسّاها | 91:10 |
11 قوم ثمود | | |
| قوم ثمود به سبب سرکشیِ خود تکذیب کردند. (11) | كَذَّبَت ثَمودُ بِطَغواها | 91:11 |
| آنگاه که بدبختترینِ آنان برخاست و برای انجام آن کار پیشقدم شد. (12) | إِذِ انبَعَثَ أَشقاها | 91:12 |
| پس فرستادهٔ الله به آنان گفت: «مواظبِ شترِ الله و آبدادنِ آن باشید.» (13) | فَقالَ لَهُم رَسولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَسُقياها | 91:13 |
| پس او را تکذیب کردند و آن مادهشتر را پی کردند؛ پس پروردگارشان به سبب گناهشان عذاب را بر آنان فروکوبید و همه را با زمین یکسان کرد. (14) | فَكَذَّبوهُ فَعَقَروها فَدَمدَمَ عَلَيهِم رَبُّهُم بِذَنبِهِم فَسَوّاها | 91:14 |
15 الله پاسخگوی هیچکس نیست | | |
| و الله از پیامدِ آن عذاب بیمی ندارد. (15) | وَلا يَخافُ عُقباها | 91:15 |
