وَالنَّهارِ إِذا جَلّاهاسوگند به روز، هنگامی که آن را آشکار و روشن میکند. وَ
حرفِ قسم و حرفِ عطف؛ برای سوگند بهکار رفته است. معنای آن: «سوگند به». النَّهارِ
اسم، مفرد، معرفه با «ال»، مجرور به حرف قسم «وَ» و نشانهٔ جرّ آن کسره است. ریشه: ن هـ ر. معنای آن: «روز»، «روشناییِ روز». إِذا
ظرف زمان برای آینده یا زمانِ وقوعِ فعل؛ مبنی و در محل نصب. معنای آن: «هنگامی که»، «آنگاه که». جَلّاها
فعل ماضی، باب تفعیل، سومشخص مفرد مذکر؛ «ها» ضمیر متصل در محل نصب و مفعولبه است. ریشه: ج ل و / ج ل ي. «جَلّى» یعنی «آشکار کرد»، «روشن ساخت»، «نمایان نمود». ضمیر «ها» به «خورشید» بازمیگردد؛ یعنی: «آن را»، یعنی خورشید را. | 