كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَاقوم ثمود به سبب سرکشیِ خود تکذیب کردند. كَذَّبَتْ
ریشه: «ك ذ ب». فعل ماضی، باب تفعیل، مؤنث مفرد غایب؛ زیرا «ثمود» نام قبیله است و به صورت مؤنث آمده است. معنی: تکذیب کرد، دروغ شمرد، نپذیرفت. ثَمُودُ
نام قوم ثمود؛ اسم علم، مرفوع و فاعلِ «كَذَّبَتْ» است. معنی: ثمود، قوم پیامبر صالح. بِـ
حرف جر. معنی: به سببِ، بر اثرِ، با. طَغْوَاهَا
ریشه: «ط غ ي». اسم، مصدر یا اسمِ مصدر؛ مجرور به حرف «بِـ» و مضاف است. «ها» ضمیر متصل، در محل جر مضافالیه و بازگشتکننده به قوم ثمود است. معنی: سرکشیِ آن قوم، طغیانِ آنان، تجاوز از حدّشان. | 