| فَكَذَّبوهُ فَعَقَروها فَدَمدَمَ عَلَيهِم رَبُّهُم بِذَنبِهِم فَسَوّاها پس او را تکذیب کردند و آن مادهشتر را پی کردند؛ پس پروردگارشان به سبب گناهشان عذاب را بر آنان فروکوبید و همه را یکسان نابود کرد. فَكَذَّبوهُپس او را تکذیب کردند. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و تفریع است.
گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی.
معانی: پس، در نتیجه، آنگاه. كَذَّبوهُ
ریشه: ك ذ ب.
گرامر: فعل ماضی، باب تفعیل، مبنی بر ضم به سبب اتصال واو جماعت؛ واو ضمیر متصل در محل رفع فاعل و «هُ» ضمیر متصل در محل نصب مفعولبه است.
معانی: او را تکذیب کردند، دروغگو شمردند؛ مرجع «او» صالح است.
فَعَقَروهاپس آن را پی کردند. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و تفریع است.
گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی.
معانی: پس، آنگاه، در پی آن. عَقَروها
ریشه: ع ق ر.
گرامر: فعل ماضی، ثلاثی مجرد، مبنی بر ضم به سبب اتصال واو جماعت؛ واو ضمیر متصل در محل رفع فاعل و «ها» ضمیر متصل در محل نصب مفعولبه است.
معانی: آن را پی کردند، ساق پا یا رگ پایش را زدند و از پا درآوردند؛ مرجع «ها» مادهشتر است.
فَدَمدَمَ عَلَيهِم رَبُّهُم بِذَنبِهِمپس پروردگارشان به سبب گناهشان عذاب را بر آنان فروکوبید. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و تفریع است.
گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی.
معانی: پس، بنابراین، در پی آن. دَمدَمَ
ریشه: د م م.
گرامر: فعل ماضی، رباعی مجرد، مبنی بر فتح.
معانی: فروکوبید، عذاب را پیاپی و فراگیر فرود آورد، نابود ساخت. عَلَيهِم
ریشه: ع ل و.
گرامر: «على» حرف جر و «هم» ضمیر متصل در محل جر به حرف جر است؛ مجموع جار و مجرور وابسته به «دمدم» است.
معانی: بر آنان، بر سر ایشان. رَبُّهُم
ریشه: ر ب ب.
گرامر: «رَبُّ» فاعل مرفوع، با علامت رفع ضمه؛ «هم» ضمیر متصل در محل جر مضافالیه است.
معانی: پروردگارشان، مالک و تدبیرکنندهٔ آنان. بِذَنبِهِم
ریشه: ذ ن ب.
گرامر: «بِ» حرف جر؛ «ذنب» اسم مجرور به حرف جر با علامت جر کسره و مضاف؛ «هم» ضمیر متصل در محل جر مضافالیه است.
معانی: به سبب گناهشان، به دلیل جرم و نافرمانیشان.
فَسَوّاهاپس آن را یکسان کرد. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و تفریع است.
گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی.
معانی: پس، در نتیجه. سَوّاها
ریشه: س و ي.
گرامر: فعل ماضی، باب تفعیل، مبنی بر فتح مقدر بر الفِ پایانی؛ فاعل آن ضمیر مستتر «هو» است که به الله بازمیگردد؛ «ها» ضمیر متصل در محل نصب مفعولبه است.
معانی: آن را هموار و یکسان کرد؛ آنان را همگی به یکسان نابود کرد؛ مرجع «ها» قوم ثمود یا سرزمین آنان است. | 