018 ماعون

پناه میبرم به الله از شرِّ شیطانِ مَطرودأَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
این سوره با هشدار دربارهٔ بی‌توجهی به یتیمان و نیازمندان، نشان می‌دهد که ایمان حقیقی تنها در گفتار یا انجام ظاهری عبادت خلاصه نمی‌شود؛ بلکه باید در رفتار انسان با دیگران نیز آشکار شود. کسی که نماز می‌خواند اما از روی ریا عبادت می‌کند و از کمک به مردم دریغ می‌ورزد، در حقیقت از روح ایمان فاصله گرفته است.
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ

با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده می‌شود.

1  تکذیب آخرت، راندن یتیم، طعام، نمازگزار غافل و ظاهرساز

آیا آن‌کس را دیده‌ای که روزِ جزا را دروغ می‌شمارد؟ (1)أَرَأَيتَ الَّذي يُكَذِّبُ بِالدّينِ107:1
پس آن کسی است که یتیم را با خشونت می‌راند. (2)فَذٰلِكَ الَّذي يَدُعُّ اليَتيمَ107:2
و بر خوراک دادن به نیازمند تشویق نمی‌کند. (3)وَلا يَحُضُّ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ107:3
پس وای بر نمازگزاران. (4)فَوَيلٌ لِلمُصَلّينَ107:4
آنان که از نمازشان غافل‌اند. (5)الَّذينَ هُم عَن صَلاتِهِم ساهونَ107:5
آنان که ریا می‌کنند. (6)الَّذينَ هُم يُراءونَ107:6

7  مانعِ خیر

و از هر خیر و منفعتی به دیگران دریغ می‌ورزند. (7)وَيَمنَعونَ الماعونَ107:7
Nach oben scrollen