فَذٰلِكَ الَّذي يَدُعُّ اليَتيمَپس آن کسی است که یتیم را با خشونت میراند. فَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: حرف استئناف یا تفریع؛ معنا: پس، بنابراین. ذٰلِكَ
ریشه: اسم اشاره است و ریشهٔ فعلی ندارد؛ از نظر گرامری: اسم اشاره برای مفرد مذکرِ دور، مبنی بر سکون در محل رفع مبتدا؛ معنا: آن، آن شخص. الَّذي
ریشه: اسم موصول است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: اسم موصول مفرد مذکر، مبنی بر سکون در محل رفع خبر؛ معنا: کسی که، آن که. يَدُعُّ
ریشه: د ع ع؛ از نظر گرامری: فعل مضارع مرفوع، صیغهٔ سوم شخص مفرد مذکر، از باب «فَعَلَ يَفُعُّ»؛ معنا: با خشونت میراند، سخت پس میزند، تند میداند. اليَتيمَ
ریشه: ي ت م؛ از نظر گرامری: اسم مفرد مذکر، معرفه با «ال»، منصوب و مفعولبهِ فعل «يَدُعُّ»؛ معنا: یتیم، کودکی که پدر خود را از دست داده است. | 