| لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ دین شما برای خودتان، و دین من برای خودم. لَكُمْ دِينُكُمْدین شما برای خودتان است. لَكُمْ
ریشه: ندارد؛ از حرف جر «لِـ» به‌همراه ضمیر پیوستهٔ «كُمْ» ساخته شده است.
گرامر: «لِـ» حرف جر و «كُمْ» ضمیر متصل در محل جر؛ جار و مجرور و خبر مقدّم است.
معانی: برای شما، از آنِ شما، متعلق به شما. دِينُكُمْ
ریشه: د ي ن.
گرامر: «دِينُ» مبتدا مؤخّر و مرفوع، و «كُمْ» ضمیر متصل در محل جر و مضاف‌الیه است.
معانی: دین شما، آیین شما، روش و باور دینی شما.
وَلِيَ دِينِو دین من برای خودم است. وَ
ریشه: ندارد.
گرامر: حرف عطف یا استیناف.
معانی: و. لِيَ
ریشه: ندارد؛ از حرف جر «لِـ» و ضمیر متکلم «ي» ساخته شده است.
گرامر: «لِـ» حرف جر و «ي» ضمیر متصل در محل جر؛ به‌سبب پیوستن به واژهٔ بعد، به صورت «لِيَ» خوانده می‌شود. جار و مجرور و خبر مقدّم است.
معانی: برای من، از آنِ من، متعلق به من. دِينِ
ریشه: د ي ن.
گرامر: مبتدا مؤخّر؛ در اصل «دِينِي» است و یای متکلم در پایان آیه، برای رعایت فاصلهٔ آیات حذف شده است؛ واژه در محل رفع قرار دارد.
معانی: دین من، آیین من، روش و باور دینی من. | 