أَلَم يَجعَل كَيدَهُم في تَضليلٍآیا نیرنگشان را در تباهی و بیاثرشدن قرار نداد؟ أَلَم - ریشه: از «لَم»؛ «أَ» همزهٔ استفهام است و «لَم» حرف نفی و جزم.
- گرامری: «أَ» برای پرسشِ تأییدی و سرزنشآمیز؛ «لَم» فعل مضارع را منفی و مجزوم میکند و معنای آن را به گذشته برمیگرداند.
- معنا: آیا نکرد؟ آیا قرار نداد؟
يَجعَل - ریشه: جَعَلَ.
- گرامری: فعل مضارع، مجزوم به «لَم»، علامت جزم آن سکونِ پایانیِ مقدر یا ظاهر؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هُوَ» است که به الله بازمیگردد.
- معنا: قرار میدهد، میگرداند، مینهد؛ در اینجا: قرار نداد.
كَيدَ - ریشه: كَيْد.
- گرامری: اسم، مفعولبه نخست برای «يَجعَل»، منصوب و دارای فتحه؛ مضاف است.
- معنا: نیرنگ، تدبیر پنهانی برای آسیبزدن، نقشه و حیله.
هُم - ریشه: ضمیر.
- گرامری: ضمیر متصل مبنی در محل جر، مضافالیه برای «كَيدَ».
- معنا: آنان، ایشان.
في - ریشه: حرف.
- گرامری: حرف جر.
- معنا: در.
تَضليلٍ - ریشه: ضَلَّ؛ مصدر باب تفعیل از «ضَلَّلَ».
- گرامری: اسم مجرور به «في»، با کسره؛ نکره است و در جایگاه مفعولبه دومِ «يَجعَل» بهواسطهٔ حرف جر آمده است.
- معنا: گمراهسازی، تباهکردن، بیاثر و ناکام ساختن؛ در اینجا: تباهی و ناکامیِ نقشه.
|
