وَلا أَنا عابِدٌ ما عَبَدتُمو من پرستندهٔ آنچه شما پرستیده‌اید، نیستم. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامر: حرف عطف.
معانی: و؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین. لا
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامر: حرف نفی؛ در اینجا «لا»ی نفی است و بر اسم پس از خود اثر اعرابی نمی‌گذارد.
معانی: نه، نیستم. أَنا
ریشه: ضمیر است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامر: ضمیر منفصل، مبنی بر سکون، در محل رفع مبتدا.
معانی: من. عابِدٌ
ریشه: ع ب د.
گرامر: اسم فاعل، مفرد، مذکر، نکره، مرفوع با تنوین ضم؛ خبرِ «أنا».
معانی: پرستنده، عبادت‌کننده، بندگی‌کننده. ما
ریشه: اسم موصول است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامر: اسم موصول مبنی، در محل نصب مفعول‌به برای «عابد»؛ فعل پس از آن، صلهٔ موصول است.
معانی: آنچه، چیزی که. عَبَدتُم
ریشه: ع ب د.
گرامر: فعل ماضی، مبنی بر سکون به سبب پیوستن ضمیر رفع متحرک؛ «تُم» ضمیر متصل در محل رفع فاعل و خطاب به جمع مذکر است. این فعل صلهٔ «ما» است و محل اعرابی ندارد.
معانی: پرستیدید، عبادت کردید. | 