| أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ آیا نمیداند که الله میبیند؟ أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰآیا او نمیداند که الله میبیند؟ أَلَمْ
ریشه: ندارد؛ ترکیبِ «أَ» همزهٔ استفهام و «لَمْ» حرف نفی و جزم و قلب است. «أَ» برای پرسشِ توبیخی آمده است؛ «لَمْ» فعل مضارع را منفی، مجزوم و از نظر معنا به گذشته برمیگرداند: «آیا ندانست / نمیداند؟» يَعْلَمْ
ریشه: «ع ل م». فعل مضارع، مجزوم به سبب «لَمْ»، علامت جزم آن سکون است؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هو» است. معنا: میداند، آگاه است. بِأَنَّ
ریشه: «بِـ» ریشه ندارد و «أَنَّ» از مادهٔ ریشهای نیست. «بِـ» حرف جر است؛ «أَنَّ» حرف تأکید و نصب است. مجموع آنها معنای «به اینکه / که» میدهد. اللَّهَ
ریشه: بنا بر دیدگاه مشهور، نام خاص الله است و برای آن ریشهٔ صرفیِ معمول ذکر نمیشود. اسم «أَنَّ» و منصوب است و علامت نصب آن فتحه است. معنا: الله. يَرَىٰ
ریشه: «ر أ ي». فعل مضارع مرفوع، با فاعل ضمیر پنهان «هو» که به الله بازمیگردد؛ جملهٔ فعلی در جایگاه خبر «أَنَّ» است. معنا: میبیند، مشاهده میکند. | 