095-008-029-تين

« Back to Glossary Index
آيا الله از هر داوری، داور تر نمی باشد؟ (خلاصه این سوره کوچک با مقدمات فوق چنین می شود که تربیتهای دینی که بطور مکرر به مانند آنچه در قرآن است، در خانه انجير بوسیله حضرت عیسی و در کوه زیتون بوسیله زبور داوود و بوسیله حضرت موسی در کوه سینا و بوسیله حضرت ابراهیم در مکه، که مرکز امنی برای مردم عربستان، بوسیله ابراهیم مقرر شده و همه گواه روشن و مستدلی هستند که الله انسان را طوری معتدل آفریده که اگر دین نباشد، مانند حیوانات همیشه در تنازع بقاء و ستمکاری به یکدیگر هستند و بوسیله تربیت دین های باطل که بر اساس بت پرستی ها و خرافات است، از پست ترین حیوان، پست تر میشود و در آخرت پست ترین مقام را بدست می آورند، ولی خالق عالم بوسیله پیغمبران حقیقی خود آنها را طوری تربیت می کند، که اگر بدان ایمان آورند و عمل کنند، از انسانِ حیوان صفت به مقام داناترین و فداکارترین و مصلح ترین انسانها، که تربیت شدگان پیغمبرانند، میرسند که در آخرت به حکومتی بس عالی خواهند رسید، علاوه بر آنکه از خوش نامترین مردم دنیا نیز خواهند بود .) (8)

أَلَيسَ اللَّهُ بِأَحكَمِ الحاكِمينَ

آیا الله بهترینِ داوران نیست؟

أَ
ریشه: حرفِ مستقل و بدون ریشهٔ صرفی.
گرامر: حرف استفهام؛ برای پرسشِ تأییدی آمده است.
معانی: آیا؛ مگر نه اینکه.

لَيسَ
ریشه: «ل ي س».
گرامر: فعل ماضیِ ناقص و جامد، برای نفی؛ اسم آن «اللهُ» و خبر آن «بِأَحكَمِ» است.
معانی: نیست؛ نمی‌باشد.

اللَّهُ
ریشه: «أ ل ه»؛ نام خاصِ پروردگار.
گرامر: اسمِ «لَيسَ»، مرفوع با ضمهٔ آشکار.
معانی: الله.

بِ
ریشه: حرفِ مستقل و بدون ریشهٔ صرفی.
گرامر: حرف جرّ زائد برای تأکید در ساختارِ استفهامِ همراه با نفی؛ «أَحكَمِ» را مجرور کرده است.
معانی: به؛ در اینجا نقش تأکیدی دارد.

أَحكَمِ
ریشه: «ح ك م».
گرامر: اسم تفضیل بر وزن «أَفعَل»، مجرور به سبب حرف جرّ «بِ»؛ خبرِ «لَيسَ» در محل نصب است.
معانی: داناترین در داوری؛ استوارترین حکم‌کننده؛ بهترین داور.

الحاكِمينَ
ریشه: «ح ك م».
گرامر: جمع مذکر سالمِ «حاكِم»، مجرور و علامت جرّ آن «یاء» است؛ مضاف‌الیه برای «أَحكَمِ».
معانی: داوران؛ حکم‌کنندگان؛ قاضیان.

Nach oben scrollen