فَإِنَّ مَعَ العُسرِ يُسرًاپس بهراستی با دشواری، آسانی است. فَ
حرف عطف یا استیناف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین میآید و در اینجا معنای «پس» یا «بنابراین» دارد. إِنَّ
حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید بر مضمون جمله به کار میرود و معنای «همانا» یا «بهراستی» دارد. مَعَ
اسم، ظرف و مضاف؛ به معنای «با» یا «همراهِ» است و در اینجا بر همراهیِ آسانی با دشواری دلالت دارد. العُسرِ
اسم، معرفه با «ال»، مجرور به سبب اضافه شدن به «مَعَ»؛ ریشهٔ آن «عسر» است و به معنای «دشواری»، «سختی» و «تنگنا» میآید. يُسرًا
اسم، نکره و منصوب؛ ریشهٔ آن «یسر» است و به معنای «آسانی»، «گشایش» و «راحتی» است. منصوب بودن آن میتواند به سبب نقش خبری برای «إِنَّ» باشد. | 