094-004-012-شرح – Koran & Bibel

« Back to Glossary Index

و به نفع تو، آوازه‌ات را بلند کردیم (یکی از فواید قطع وحی برای پیامبر اسلام این بود که مخالفان او، با استفاده از بهانه‌ای که از قطع وحی به دست آورده بودند، به بدگویی پرداختند و همین امر موجب شد که بیش از پیش او مشهور شود و آوازه‌اش بلند گردد). (4)

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

و نام و آوازهٔ تو را برایت بلندآوازه کردیم.

وَرَفَعْنَا
ریشه: ر ـ ف ـ ع؛ فعل ماضی، متکلم مع‌الغیر؛ «ما بلند کردیم»، «ما بالا بردیم».

لَكَ
ریشه: «لِـ» حرف جر؛ «کَ» ضمیر پیوستهٔ مخاطب مفرد مذکر؛ «برای تو»، «از آنِ تو».

ذِكْرَكَ
ریشه: ذ ـ ک ـ ر؛ «ذِکْر» اسم، به معنای یاد، نام، آوازه و شهرت؛ «کَ» ضمیر پیوستهٔ مخاطب مفرد مذکر؛ «یاد تو»، «نام تو» یا «آوازهٔ تو». در جمله، مفعولٌ‌به است.