يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍيتيمی كه دارای خويشاوندی نزديك است شرح واژه‌ها: - يَتِيمًا: اسم، مفرد، نكره، منصوب؛ از ريشهٔ «ي ت م» به معنای تنها شدن و از دست دادن پدر؛ در اينجا مفعول‌به يا بدل از «رقبة» در آيهٔ كامل؛ به معنای كودكی كه پدرش را از دست داده است.
- ذَا: اسم، از اسماء خمسه، منصوب به الف؛ به معنای «دارایِ»؛ صفت برای «يتيمًا».
- مَقْرَبَةٍ: اسم، مفرد، مؤنث، مجرور؛ از ريشهٔ «ق ر ب» به معنای نزديكی؛ به معنای خويشاوندی و قرابت نسبی.
|
