| وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ سوگند به شب، آنگاه که پشت میکند و میرود. وَاللَّيْلِسوگند به شب. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ صرفی ندارد؛ از نظر گرامری: حرفِ قسم و جر؛ معنا: سوگند به. اللَّيْلِ
ریشه: ل ي ل؛ از نظر گرامری: اسم، مفرد، معرفه با «ال»، مجرور به حرف قسم «وَ» و نشانهٔ جر آن کسره است؛ معنا: شب. إِذْ أَدْبَرَآنگاه که پشت کرد و رفت. إِذْ
ریشه: حرف است و ریشهٔ صرفی ندارد؛ از نظر گرامری: ظرف زمان، مبنی بر سکون، در محل جر به سبب اضافه به «اللَّيْلِ»؛ معنا: هنگامی که، آنگاه که. أَدْبَرَ
ریشه: د ب ر؛ از نظر گرامری: فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب؛ معنا: پشت کرد، رو گرداند، رفت، به پایان رسید. | 