| ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ سپس چهره درهم کشید و اخم کرد. ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَسپس چهره درهم کشید و اخم کرد. ثُمَّ
حرف عطفِ مبنی بر فتح است؛ برای بیان ترتیب همراه با فاصله بهکار میرود. معنا: سپس، آنگاه. عَبَسَ
فعل ماضی، ثلاثی مجرد، از ریشهٔ «ع ب س»، صیغهٔ سوم شخص مفرد مذکر است. معنا: چهره درهم کشید، اخم کرد، روی ترش کرد. وَ
حرف عطفِ مبنی است و میان دو فعل پیوند برقرار میکند. معنا: و. بَسَرَ
فعل ماضی، ثلاثی مجرد، از ریشهٔ «ب س ر»، صیغهٔ سوم شخص مفرد مذکر است. معنا: چهره را گرفته و خشمگین کرد، با چهرهای ناخوشایند و عبوس ظاهر شد، اخم را شدیدتر کرد. | 