| وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ و برای پروردگارت شکیبایی کن. وَلِرَبِّكَو برای پروردگارت
وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».
لِ: حرف جر؛ به معنای «برایِ» و بیانکنندهٔ اختصاص و جهت.
رَبِّ: اسم مجرور به حرف جر «لِ»؛ ریشه: «ر ب ب»؛ به معنای «پروردگار، مالک، سرپرست و تربیتکننده».
كَ: ضمیر متصلِ مخاطب، در محل جر بهعنوان مضافالیه؛ به معنای «تو / تو را»، و در ترکیب «رَبِّكَ» یعنی «پروردگارِ تو». فَاصْبِرْپس شکیبایی کن
فَ: حرف عطف یا تفریع؛ به معنای «پس، بنابراین».
اصْبِرْ: فعل امر، مخاطبِ مفردِ مذکر؛ ریشه: «ص ب ر»؛ به معنای «شکیبایی کن، استقامت ورز، پایداری کن». | 