| وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ و [چیزی] مده در حالی که خواهانِ افزونتر گرفتن باشی. وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُو عطا مکن تا بیشتر به دست آوری. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد. گرامری: حرف عطف یا استیناف. معنا: و. لَا
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد. گرامری: «لا»ی نهیکننده که بر سر فعل مضارع میآید و آن را مجزوم میکند. معنا: مکن، نباشد که. تَمْنُنْ
ریشه: «م ن ن». گرامری: فعل مضارع، مخاطبِ مفردِ مذکر، مجزوم به «لا»ی نهی؛ علامت جزم آن سکون است. معنا: منت مگذار؛ عطا مکن با انتظار عوض و پاداش بیشتر؛ نیکیِ خود را بزرگ مشمار. تَسْتَكْثِرُ
ریشه: «ك ث ر». گرامری: فعل مضارع، مخاطبِ مفردِ مذکر، مرفوع؛ در جایگاه «حال» است، یعنی حالتِ انجامدادنِ فعل «تمنن» را بیان میکند. معنا: در پیِ فراوانی باشی؛ بیشتر طلب کنی؛ عطا کنی تا افزونتر دریافت کنی. | 