| أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ یا مگر شما از ما سوگندهای مؤکد و پابرجایی دارید که تا روز قیامت ادامه دارد، که هرچه حکم میکنید برای شما باشد؟ أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِیا مگر شما بر عهدهٔ ما سوگندهای استوار و مؤکدی دارید که تا روز قیامت ادامه دارد؟ أَمْ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: حرف عطف و استفهامِ انکاری؛ معنا: یا مگر، یا آیا. لَكُمْ
ریشه: «لـ» حرف جر است و «كُمْ» ضمیر؛ از نظر گرامری: «لِـ» حرف جر و «كُمْ» ضمیر پیوستهٔ مخاطبِ جمع، در محل جر؛ معنا: برای شما، از آنِ شما. أَيْمَانٌ
ریشه: «ي م ن»؛ از نظر گرامری: اسم، جمعِ «يَمِين»، مرفوع، و مبتدا؛ معنا: سوگندها، پیمانهای همراه با سوگند. عَلَيْنَا
ریشه: «ع ل و»؛ از نظر گرامری: «عَلَى» حرف جر و «نَا» ضمیر پیوستهٔ متکلمِ جمع، در محل جر؛ معنا: بر ما، بر عهدهٔ ما. بَالِغَةٌ
ریشه: «ب ل غ»؛ از نظر گرامری: اسم فاعل مؤنث مفرد از «بَلَغَ»، مرفوع، صفتِ «أَيْمَانٌ»؛ معنا: رسیده، کامل، استوار، مؤکد. إِلَىٰ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: حرف جر؛ معنا: تا، بهسوی. يَوْمِ
ریشه: «ي و م»؛ از نظر گرامری: اسم، مجرور به «إِلَىٰ» و مضاف؛ معنا: روز. الْقِيَامَةِ
ریشه: «ق و م»؛ از نظر گرامری: اسم، مجرور، مضافالیه؛ معنا: رستاخیز، روز برخاستن مردگان برای حسابرسی. إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَکه یقیناً هرچه حکم و داوری میکنید، برای شما باشد. إِنَّ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: حرف تأکید و نصب؛ معنا: همانا، یقیناً، بهراستی. لَكُمْ
ریشه: «لـ» حرف جر است و «كُمْ» ضمیر؛ از نظر گرامری: «لِـ» حرف جر و «كُمْ» ضمیر پیوستهٔ مخاطبِ جمع، در محل جر؛ معنا: برای شما، از آنِ شما. لَمَا
ریشه: «لَـ» و «مَا»؛ از نظر گرامری: «لَـ» لامِ تأکید و «مَا» اسم موصول؛ معنا: قطعاً آنچه، هرچه. تَحْكُمُونَ
ریشه: «ح ك م»؛ از نظر گرامری: فعل مضارع مرفوع، مخاطبِ جمع، از باب «حَكَمَ»؛ واو، ضمیر پیوسته و فاعل است؛ معنا: حکم میکنید، داوری میکنید، مقرر میدارید. | 