إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَهمانا برای شما در آن، هرچه برمیگزینید وجود دارد. إِنَّ
حرف تأکید و نصب است؛ برای تأکید بر مضمون جمله میآید. «إِنَّ» اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع میکند؛ معنای آن: «همانا، بیگمان». لَكُمْ
از «لِـ» و ضمیر پیوستهٔ «كُمْ» تشکیل شده است؛ «لِـ» حرف جر به معنای «برایِ» و «كُمْ» ضمیر مخاطبِ جمع، در محل جرّ با حرف جر است؛ معنای آن: «برای شما». فِيهِ
از «فِي» و ضمیر پیوستهٔ «هِ» تشکیل شده است؛ «فِي» حرف جر به معنای «در» و «هِ» ضمیر غایب مفرد مذکر، در محل جرّ با حرف جر است. این ضمیر به «کتاب» یا نوشتهای که در آیات پیش مطرح شده بازمیگردد؛ معنای آن: «در آن». لَمَا
از «لَـ» و «ما» تشکیل شده است؛ «لَـ» لامِ تأکید است و بر استواری معنا دلالت دارد. «ما» اسم موصول، در محل رفع و خبرِ «إِنَّ» است؛ معنای مجموع: «قطعاً آنچه، بیگمان هرچه». تَخَيَّرُونَ
فعل مضارع از باب تفعّل، از ریشهٔ «خ ي ر» است. اصل آن «تَتَخَيَّرُونَ» بوده که یکی از دو «تاء» آن حذف شده است. فعل مضارع مرفوع و نشانهٔ رفع آن ثبوت نون است؛ «واو» ضمیر مخاطبِ جمع و فاعل است. معنای آن: «برمیگزینید، انتخاب میکنید، از میان چیزها بهترین یا دلخواهترین را اختیار میکنید». | 