بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَبلکه ما محروم شدهایم. بَلْ
حرفِ اِضراب و انتقال است؛ ریشه ندارد و مبنی است. برای بازگشت از سخن پیشین و بیان مطلبی دیگر میآید؛ در اینجا معنای «بلکه» دارد. نَحْنُ
ضمیرِ منفصلِ مبنی در محلّ رفع، مبتدا است. برای گوینده همراه با دیگران بهکار میرود و معنای آن «ما» است. مَحْرُومُونَ
از ریشهٔ «ح ر م» است. اسم مفعولِ جمع مذکر، در حالت رفع و خبرِ «نحن» است؛ مفرد آن «مَحْرُوم» است. معنای آن: محرومشدگان، بازداشتهشدگان از خیر و بهره، یا کسانی که روزی و محصول خود را از دست دادهاند. | 