عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍدرشتخو، خشن و سنگدل؛ و پس از همهٔ این صفات، بدنام و شناختهشده به بدی. عُتُلٍّ
ریشه: «ع ت ل». اسم یا صفت بر وزن «فُعُلّ» و مجرور با تنوین کسره است؛ صفتِ شخصی با اخلاق خشن و بیرحمانه. معانی: درشتخو، تندخوی، خشن، سنگدل، زورگو. بَعْدَ
ریشه: «ب ع د». ظرف زمان یا مکان، منصوب و مضاف است. معنا: پس از، بعد از، افزون بر. ذَٰلِكَ
اسم اشاره برای مفرد مذکرِ دور است و در اینجا مضافالیه برای «بَعْدَ» به شمار میآید. معنا: آن، آنچه گذشت، آن صفات یادشده. زَنِيمٍ
ریشه: «ز ن م». صفت، مجرور با تنوین کسره و تابعِ صفتهای پیشین است. در اصل به چیزی گفته میشود که به چیز دیگری چسبانده یا افزوده شده باشد؛ در کاربرد عربی، به شخصی گفته میشود که به بدی، زشتیِ کردار یا ننگ شناخته شده است. معانی: بدنام، نشاندار به بدی، ملحق و وابسته؛ و در برخی کاربردهای لغوی: کسی که نسب او مورد طعن قرار گرفته است. | 