أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَبه سبب آنکه صاحب مال و پسرانی بوده است. أَنْ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف مصدری است و در اینجا معنای تعلیل میدهد؛ یعنی «به سببِ اینکه».
معانی: اینکه، به سبب اینکه، چون. كَانَ
ریشه: ك و ن.
گرامر: فعل ماضی ناقص، مفرد مذکر غایب؛ اسم آن ضمیر پنهان «هو» است که به شخص مورد نظر بازمیگردد.
معانی: بود، گردید، قرار داشت. ذَا
ریشه: ذ و و.
گرامر: خبرِ «كان» و منصوب است؛ از اسمهای ششگانه و به معنای «صاحبِ» است؛ مضاف نیز هست.
معانی: صاحبِ، دارندهٔ. مَالٍ
ریشه: م و ل.
گرامر: اسم مجرور، مضافالیه برای «ذا»؛ نکره و دارای تنوین کسره است.
معانی: مال، دارایی، ثروت. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف عطف است و «بنين» را به «مال» پیوند میدهد.
معانی: و. بَنِينَ
ریشه: ب ن ي.
گرامر: اسم جمع، مجرور به سبب عطف بر «مالٍ»؛ جمعِ «ابن» به معنای پسران است.
معانی: پسران، فرزندانِ پسر. | 