064-018-108-تغابن

دانای نهان و آشکار، آن توانای شکست‌ناپذیرِ حکیم است.

عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

دانای نهان و آشکار، آن توانای شکست‌ناپذیرِ حکیم است.

شرح واژه‌ها (ریشه، گرامر، معنا):

• عَالِمُ: ریشه «ع ل م»؛ اسم فاعل از باب فَعِلَ؛ مرفوع (خبر یا صفت)، به معنای «داننده».
• الْغَيْبِ: ریشه «غ ي ب»؛ اسم، معرفه با «ال»؛ مجرور به اضافه؛ «نهان، پنهان از حواس».
• وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».
• الشَّهَادَةِ: ریشه «ش ه د»؛ اسم مصدر/اسم معنا؛ معرفه با «ال»؛ مجرور معطوف؛ «آشکار، آنچه حاضر و دیده می‌شود».
• الْعَزِيزُ: ریشه «ع ز ز»؛ صیغه صفت مشبهه/اسم؛ معرفه با «ال»؛ مرفوع؛ «توانای شکست‌ناپذیر، غالب».
• الْحَكِيمُ: ریشه «ح ك م»؛ صفت مشبهه/اسم؛ معرفه با «ال»؛ مرفوع؛ «دارای حکمت، درست‌کار در تدبیر».