057-018-106-حديد

بی‌گمان مردان صدقه‌دهنده و زنان صدقه‌دهنده و کسانی که به خدا وامی نیکو می‌دهند، برای آنان چند برابر می‌شود و برایشان پاداشی بزرگوارانه است.

إِنَّ المُصَّدِّقينَ وَالمُصَّدِّقاتِ

بی‌گمان مردان صدقه‌دهنده و زنان صدقه‌دهنده

شرح واژه‌ها:

• إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید بر جملهٔ اسمیه به‌کار می‌رود.
• المُصَّدِّقينَ: اسم «إنّ» منصوب؛ جمع مذکر سالم؛ از ریشهٔ ص د ق، باب تفعیل؛ به‌معنای بسیار صدقه‌دهندگان.
• وَ: حرف عطف.
• المُصَّدِّقاتِ: معطوف به «المُصَّدِّقينَ»؛ جمع مؤنث سالم؛ از همان ریشه و باب؛ زنان بسیار صدقه‌دهنده.

وَأَقرَضُوا اللَّهَ قَرضًا حَسَنًا

و به خدا وامی نیکو می‌دهند

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• أَقرَضُوا: فعل ماضی؛ صیغهٔ جمع مذکر؛ از ریشهٔ ق ر ض، باب إفعال؛ به‌معنای وام دادن.
• اللَّهَ: مفعول‌به منصوب؛ اشاره به این‌که وام در راه خدا داده می‌شود.
• قَرضًا: مفعول مطلق منصوب؛ برای تأکید بر فعل «أقرضوا».
• حَسَنًا: صفت «قرضًا»؛ از ریشهٔ ح س ن؛ به‌معنای نیک، پاک و خالص.

يُضاعَفُ لَهُم وَلَهُم أَجرٌ كَريمٌ

برای آنان چند برابر می‌شود و برایشان پاداشی بزرگوارانه است

شرح واژه‌ها:

• يُضاعَفُ: فعل مضارع مجهول؛ از ریشهٔ ض ع ف؛ به‌معنای چند برابر گردانده می‌شود.
• لَهُم: جار و مجرور؛ بیانگر اختصاص پاداش به آنان.
• وَ: حرف عطف.
• لَهُم: جار و مجرور تکرارشده برای تأکید.
• أَجرٌ: مبتدا مؤخر مرفوع؛ از ریشهٔ أ ج ر؛ به‌معنای پاداش.
• كَريمٌ: صفت «أجر»؛ از ریشهٔ ك ر م؛ به‌معنای ارجمند، بزرگ و ارزشمند.