057-017-106-حديد

بدانید که خداوند زمین را پس از مرگش زنده می‌کند؛ به‌راستی آیات را برای شما روشن ساخته‌ایم، باشد که بیندیشید.

اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا

بدانید که خداوند زمین را پس از مرگش زنده می‌کند.
شرح واژه‌ها:

• اعْلَمُوا: فعل امر، جمع مذکر مخاطب، از ریشهٔ «ع ل م» به معنای دانستن؛ خطاب برای آگاه‌سازی و توجه دادن.
• أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، برای تأکید و نصب اسم و خبر.
• اللَّهَ: اسم جلاله، اسم «أَنَّ»، منصوب؛ ذات یگانهٔ پروردگار.
• يُحْيِي: فعل مضارع، مرفوع، از ریشهٔ «ح ي ي» به معنای زنده کردن.
• الْأَرْضَ: اسم، منصوب به‌عنوان مفعول به؛ زمین.
• بَعْدَ: ظرف زمان، منصوب؛ پس از.
• مَوْتِهَا: «موت» اسم مصدر از ریشهٔ «م و ت» به معنای مرگ، مضاف؛ «ها» ضمیر متصل مؤنث مفرد، مضاف‌الیه، اشاره به زمین.

قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

به‌راستی آیات را برای شما روشن ساخته‌ایم، باشد که بیندیشید.
شرح واژه‌ها:

• قَدْ: حرف تحقیق، دلالت بر تحقق و تأکید فعل.
• بَيَّنَّا: فعل ماضی، متکلم مع‌الغیر، از ریشهٔ «ب ي ن» به معنای روشن و آشکار ساختن.
• لَكُم: جار و مجرور؛ برای شما.
• الْآيَاتِ: جمع «آية»، اسم، منصوب به‌عنوان مفعول به؛ نشانه‌ها و دلایل.
• لَعَلَّ: حرف ترجّی و تعلیل، برای امید و هدف.
• كُمْ: ضمیر متصل جمع مخاطب، اسم «لعلّ».
• تَعْقِلُونَ: فعل مضارع، مرفوع، جمع مذکر مخاطب، از ریشهٔ «ع ق ل» به معنای فهمیدن، اندیشیدن و به‌کار بستن عقل.