| وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَٰئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ ۖ وَالشُّهَدَاءُ عِندَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ و کسانی که به خدا و پیامبرانش ایمان آوردند، آنان همان راستباوران و شهیداناند نزد پروردگارشان؛ برای آنان پاداششان و نورشان است. و کسانی که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند، آنان اهل دوزخاند.
وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِو کسانی که به خدا و پیامبرانش ایمان آوردند
شرح واژهها:
وَ: حرف عطف، برای پیوند دادن جملهها
الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنای «کسانی که»
آمَنُوا: فعل ماضی، جمع مذکر غایب، ریشه «أ م ن»، به معنای ایمان آوردند
بِاللَّهِ: بِ حرف جر + اللَّهِ اسم جلاله، مجرور، به معنای «به خدا»
وَرُسُلِهِ: وَ حرف عطف + رُسُلِ اسم جمع «رسول»، مجرور به سبب حرف جر مقدر، هِ ضمیر متصل مضافالیه، به معنای «و پیامبران او»
أُولَٰئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَآنان همان راستباوراناند
شرح واژهها:
أُولَٰئِكَ: اسم اشاره برای دور، جمع، به معنای «آنان»
هُمُ: ضمیر فصل، برای تأکید و حصر
الصِّدِّيقُونَ: اسم جمع، ریشه «ص د ق»، مرفوع، به معنای بسیار راستگو و استوار در ایمان
وَالشُّهَدَاءُ عِندَ رَبِّهِمْو گواهان نزد پروردگارشاناند
شرح واژهها:
وَ: حرف عطف
الشُّهَدَاءُ: اسم جمع «شهيد»، ریشه «ش ه د»، مرفوع، به معنای گواهان و شهیدان
عِندَ: ظرف مکان یا حالت، به معنای «نزد»
رَبِّهِمْ: رَبِّ اسم، ریشه «ر ب ب»، مجرور، هِم ضمیر متصل جمع، به معنای «پروردگارشان»
لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْبرای آنان پاداششان و نورشان است
شرح واژهها:
لَهُمْ: لِ حرف جر + هُم ضمیر جمع، به معنای «برای آنان»
أَجْرُهُمْ: أَجْرُ اسم، ریشه «أ ج ر»، به معنای پاداش، هُم ضمیر متصل مضافالیه
وَنُورُهُمْ: وَ حرف عطف + نُورُ اسم، ریشه «ن و ر»، به معنای نور، هُم ضمیر متصل مضافالیه
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَاو کسانی که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند
شرح واژهها:
وَ: حرف عطف
الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر
كَفَرُوا: فعل ماضی، جمع مذکر غایب، ریشه «ك ف ر»، به معنای انکار و کفر ورزیدن
وَكَذَّبُوا: وَ حرف عطف + كَذَّبُوا فعل ماضی، ریشه «ك ذ ب»، به معنای تکذیب کردند
بِآيَاتِنَا: بِ حرف جر + آيَاتِ جمع «آية»، ریشه «أ ي ي»، نَا ضمیر متصل مضافالیه، به معنای «آیات ما»
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِآنان اهل دوزخاند
شرح واژهها:
أُولَٰئِكَ: اسم اشاره جمع، به معنای «آنان»
أَصْحَابُ: اسم جمع، ریشه «ص ح ب»، مرفوع، به معنای همراهان و اهل
الْجَحِيمِ: اسم، ریشه «ج ح م»، مجرور، به معنای آتش فروزان و دوزخ | 