لَيسَ لَها مِن دونِ اللَّهِ كاشِفَةٌبرای آن، جز الله هیچ برطرفکنندهای نیست. لَيسَ
ریشه: لَيْسَ؛ فعل ماضیِ جامدِ ناقص برای نفی، از افعال ناقصه.
معانی: نیست، وجود ندارد. لَها
ریشه: لِـ + ها؛ «لِـ» حرف جر و «ها» ضمیر پیوستهٔ مؤنث مفرد.
گرامر: جار و مجرور، وابسته به خبرِ مقدّمِ «لَيسَ».
معانی: برای آن، از آنِ آن. مِن
ریشه: مِن؛ حرف جر.
معانی: از، هیچگونه از؛ در اینجا برای تأکیدِ نفی آمده است. دونِ
ریشه: دُون؛ اسمِ ظرف یا اسمِ بهمعنای «غیر» و «سِوا»، مجرور به «مِن» و مضاف.
معانی: غیر از، جز، پایینتر از، در برابرِ. اللَّهِ
ریشه: الله؛ نام خاصِ خداوند، مجرور به سببِ اضافه به «دونِ».
معانی: الله. كاشِفَةٌ
ریشه: ك ش ف؛ اسم فاعلِ مؤنث از «كَشَفَ».
گرامر: اسمِ مؤخرِ «لَيسَ»، مرفوع؛ بهسببِ مطابقت با مرجعِ مؤنث آمده است.
معانی: برطرفکننده، آشکارکننده، رفعکننده. | 