أَفَمِنْ هَٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَآیا از این سخن شگفتزده میشوید؟ أَ - ریشه: ندارد؛ همزهٔ استفهام است.
- گرامری: حرف استفهام؛ در اینجا برای نکوهش و سرزنش آمده است.
- معنا: آیا؟ مگر؟
فَ - ریشه: ندارد؛ حرف است.
- گرامری: حرف عطف یا استیناف؛ جمله را به سخن پیشین پیوند میدهد.
- معنا: پس، بنابراین، آیا پس؟
مِنْ - ریشه: ندارد؛ حرف جر است.
- گرامری: حرف جر؛ «هَٰذَا» را مجرور میکند و همراه آن به «تَعْجَبُونَ» وابسته است.
- معنا: از.
هَٰذَا - ریشه: ذ و؛ اسم اشاره است.
- گرامری: اسم اشاره برای مفرد مذکر، مبنی بر سکون، در محل جر به سبب «مِنْ».
- معنا: این.
الْحَدِيثِ - ریشه: ح د ث.
- گرامری: اسم، مفرد، مذکر، معرفه با «الـ»، مجرور؛ بدل یا عطف بیان برای «هَٰذَا».
- معنا: سخن، گفتار، حدیث؛ و در این آیه، این گفتار و پیام قرآن.
تَعْجَبُونَ - ریشه: ع ج ب.
- گرامری: فعل مضارع، مخاطب، جمع مذکر، مرفوع به ثبوت نون؛ واو، ضمیر پیوسته در محل رفع فاعل است.
- معنا: شگفتزده میشوید، تعجب میکنید.
|
