وَالمُؤتَفِكَةَ أَهوىٰو او شهرهای زیرورو شده لوط را فرو افکند. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامر: حرف عطف.
معانی: و؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین. المُؤتَفِكَةَ
ریشه: أ ف ك.
گرامر: اسم، مفرد، مؤنث، معرفه با «ال»، منصوب؛ مفعولبهِ فعل «أهوىٰ». اصل آن «مُؤتَفِكَة» و اسم فاعل از باب افتعال، از فعل «ائتفك» است.
معانی: زیروروشده؛ واژگونشده؛ شهر یا آبادیای که اهلش به سبب عذاب، واژگون شدند. مراد، شهرهای قوم لوط است. أَهوىٰ
ریشه: ه و ي.
گرامر: فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب؛ از فعل «أهوىٰ» در باب اِفعال. فاعل آن ضمیر مستتر «هو» است که به الله بازمیگردد.
معانی: فرو افکند؛ به پایین انداخت؛ سرنگون ساخت. | 