وَثَمودَ فَما أَبقىٰو ثمود را نیز هلاک کرد و هیچکس را باقی نگذاشت. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ ثلاثی ندارد.
گرامر: حرف عطف؛ «ثمودَ» را بر آنچه پیش از این آیه آمده عطف میکند.
معانی: و، نیز. ثَمودَ
ریشه: ث م د؛ نام قوم ثمود است و برخی آن را نامِ جدّ این قوم دانستهاند.
گرامر: اسم عَلَم، غیرمنصرف، منصوب با فتحهٔ ظاهر؛ معطوف بر اسم منصوبِ پیشین و مفعولبهِ فعل محذوف یا مذکور در سیاق.
معانی: ثمود؛ قومی از عربِ باستان که پیامبرشان صالح بود. فَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ ثلاثی ندارد.
گرامر: حرف عطف یا استئناف؛ بیانگر پیآمد و نتیجه است.
معانی: پس، آنگاه، بنابراین. ما
ریشه: حرف است و ریشهٔ ثلاثی ندارد.
گرامر: حرف نفی؛ بر سر فعل ماضی «أبقىٰ» آمده است.
معانی: نه، هیچکس را. أَبقىٰ
ریشه: ب ق ي.
گرامر: فعل ماضی، باب إفعال، سومشخص مفرد مذکر؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هو» است که به الله بازمیگردد.
معانی: باقی گذاشت، بر جای نهاد، زنده نگه داشت؛ در اینجا: هیچکس را باقی نگذاشت. | 