053-050-024-نجم

وَأَنَّهُ أَهلَكَ عادًا الأولىٰ

و بی‌گمان که او عادِ نخستین را هلاک کرد.

وَ حرف عطف است؛ از ریشهٔ مستقل ندارد؛ به معنای «و» و پیونددهندهٔ این جمله با جمله‌های پیشین است.

أَنَّ حرف مشبّه بالفعل و ناسخ است؛ ریشهٔ مستقل ندارد؛ برای تأکید می‌آید و به معنای «همانا، بی‌گمان که» است.

هُ ضمیر متصلِ مبنی در محل نصب، اسمِ «أَنَّ» است؛ به الله بازمی‌گردد؛ به معنای «او».

أَهلَكَ فعل ماضی، ثلاثی مزید از باب إفعال، مفرد مذکر غایب است؛ ریشه: «ه ل ك»؛ به معنای «هلاک کرد، نابود ساخت».

عادًا اسمِ عَلَم برای قوم عاد است؛ منصوب و دارای تنوین فتح، مفعول‌بهِ «أَهلَكَ» است؛ به معنای «قوم عاد».

الأولىٰ صفتِ منصوب برای «عادًا» است؛ مؤنثِ «الأوّل»؛ ریشه: «أ و ل»؛ به معنای «نخستین، پیشین». مقصود، قوم عادِ نخستین است.