053-022-024-نجم

تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰ

پس آن تقسیمى ناعادلانه است.

تِلْكَ: اسم اشاره برای مفرد مؤنثِ دور؛ از ریشهٔ مستقلِ اسم‌های اشاره؛ در اینجا برای اشاره به «تقسیم» یادشده به‌کار رفته و در محل رفع، مبتدا است؛ معنا: آن.

إِذًا: حرف جواب و جزا یا تأکید؛ ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ در اینجا برای نتیجه‌گیری آمده است؛ معنا: پس، در این صورت.

قِسْمَةٌ: اسم مصدر از ریشهٔ «ق س م»؛ مؤنث، مفرد، نکره، مرفوع با تنوین ضم؛ خبرِ مبتدا است؛ معنا: تقسیم، بخش‌بندی، سهم‌بندی.

ضِيزَىٰ: صفت برای «قِسْمَةٌ»؛ از ریشهٔ «ض ي ز»؛ مؤنث، مفرد، نکره، مرفوع، و به سبب پایان یافتن به الف مقصوره، علامت رفع آن آشکار نیست؛ معنا: ناعادلانه، ستمگرانه، کج و ناروا.