053-005-024-نجم

« Back to Glossary Index
آنرا، آن قوه های بهم فشرده شده، به او تعلیم داد (این یک اصطلاحِ علمی مهم است که باید دانشمندانی که با استفاده از انرژی ها کار دارند در آن فکر کنند، تا به نبوت ها و منشاء نبوتهای پیغمبران پی ببرند) (۵)

عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ

آن را [فرشته‌ای] سخت‌نیرومند به او آموخت.

عَلَّمَ
ریشه: «ع ل م»؛ فعل ماضی، باب تفعیل، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنای اصلی: آموخت، تعلیم داد، شناساند.

هُ
ضمیر پیوستهٔ مفعولی، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ در اینجا: «او/آن را» و مرجع آن در سیاق آیات، قرآن یا وحی است.

شَدِيدُ
ریشه: «ش د د»؛ صفت مشبّهه یا صفت بر وزن «فعيل»، مرفوع؛ صفت برای «الْقُوَىٰ» یا خبر در ساخت اضافه؛ معنا: سخت، نیرومند، دارای توان بسیار.

الْقُوَىٰ
ریشه: «ق و ي»؛ اسم، جمع «قُوَّة»، مجرور به سبب اضافه؛ معنا: نیروها، توان‌ها، قدرت‌ها. «شَدِيدُ الْقُوَىٰ» یعنی: بسیار نیرومند و برخوردار از توان‌های فراوان.

Nach oben scrollen