048-014-110-فتح

و فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست؛ هر که را بخواهد می‌آمرزد و هر که را بخواهد عذاب می‌کند؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است.

وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ

و برای خداست فرمانروایی آسمان‌ها و زمین.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله.
• لِلَّهِ: «لِـ» حرف جر + «اللَّهِ» اسم جلاله، مجرور؛ بیان مالکیت و اختصاص.
• مُلْكُ: اسم، مبتدا مؤخر مرفوع؛ ریشه «م ل ك» به معنای مالکیت، سلطه و حاکمیت.
• السَّمَاوَاتِ: جمع «سَماء»، اسم مجرور؛ ریشه «س م و» به معنای بلندی.
• وَ: حرف عطف.
• الْأَرْضِ: اسم مفرد، مجرور؛ ریشه «أ ر ض» به معنای زمین.

يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ

می‌آمرزد هر که را بخواهد.
شرح واژه‌ها:

• يَغْفِرُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه «غ ف ر» به معنای پوشاندن و آمرزش.
• لِمَنْ: «لِـ» حرف جر + «مَنْ» اسم موصول، به معنای «هر که».
• يَشَاءُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه «ش ي أ» به معنای خواستن و اراده کردن.

وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ

و عذاب می‌کند هر که را بخواهد.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• يُعَذِّبُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه «ع ذ ب» به معنای عذاب دادن و رنج رساندن.
• مَنْ: اسم موصول، مفعول به؛ به معنای «هر که».
• يَشَاءُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه «ش ي أ» به معنای اراده کردن.

وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا

و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• كَانَ: فعل ماضی ناقص؛ دلالت بر دوام و استمرار صفت.
• اللَّهُ: اسم جلاله، اسم «کان» مرفوع.
• غَفُورًا: خبر اول «کان»، منصوب؛ صیغه مبالغه از ریشه «غ ف ر»، بسیار آمرزنده.
• رَحِيمًا: خبر دوم «کان»، منصوب؛ صفت مشبهه از ریشه «ر ح م»، دارای رحمت پایدار.