| وَمَن لَم يُؤمِن بِاللَّهِ وَرَسولِهِ فَإِنّا أَعتَدنا لِلكافِرينَ سَعيرًا و هر کس به خدا و پیامبرش ایمان نیاورد، پس همانا ما برای کافران آتشی افروخته و سوزان آماده کردهایم.
وَمَن لَم يُؤمِن بِاللَّهِ وَرَسولِهِو هر کس به خدا و پیامبرش ایمان نیاورد شرح واژهها: - وَ: حرف عطف، بهمعنای «و» برای پیوند جملهها
- مَن: اسم شرط جازم، بهمعنای «هر کس»
- لَم: حرف نفی و جزم، دلالت بر نفی در زمان گذشته
- يُؤمِن: فعل مضارع مجزوم به «لم»، از ریشهٔ «أ م ن»، باب إفعال، بهمعنای «ایمان آوردن»
- بِـ: حرف جر
- اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور به حرف جر «بِ»
- وَ: حرف عطف
- رَسولِهِ: «رَسول» اسم، از ریشهٔ «ر س ل» بهمعنای «فرستاده»، مضاف؛ «هِ» ضمیر متصل، مضافالیه، بهمعنای «او»
فَإِنّا أَعتَدنا لِلكافِرينَ سَعيرًاپس همانا ما برای کافران آتشی فروزان آماده کردهایم شرح واژهها: - فَـ: فای جواب شرط
- إِنّا: «إِنَّ» حرف تأکید و نصب + «نا» ضمیر متکلم جمع، بهمعنای «همانا ما»
- أَعتَدنا: فعل ماضی، از ریشهٔ «ع ت د»، باب إفعال، بهمعنای «آماده کردیم»؛ «نا» فاعل
- لِـ: حرف جر، دلالت بر اختصاص
- الكافِرينَ: اسم جمع، از ریشهٔ «ك ف ر»، مجرور به لام، بهمعنای «کافران»
- سَعيرًا: اسم منصوب، از ریشهٔ «س ع ر»، بهمعنای «آتشی افروخته و بسیار سوزان»
| 