019-086-047-مريم

وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرْدًا

و گناهکاران را تشنه به سوی جهنم می‌رانیم.

وَ: حرف عطف است، ریشه ندارد، برای پیوند دادن این جمله با جمله پیشین می‌آید و معنای «و» می‌دهد.

نَسُوقُ: فعل مضارع مرفوع، صیغه اول شخص جمع، از ریشه «س و ق» است. معنای آن «می‌رانیم»، «پیش می‌بریم» و «می‌کشانیم» است. فاعل آن ضمیر پنهان «نحن» به معنای «ما» است.

الْمُجْرِمِينَ: اسم، جمع مذکر سالم و منصوب، از مفرد «مُجْرِم» و ریشه «ج ر م» است. به سبب آنکه مفعول‌بهِ «نَسُوقُ» است، منصوب آمده است. معنای آن «گناهکاران»، «بزهکاران» و «کسانی که مرتکب جرم و گناه شده‌اند» است.

إِلَىٰ: حرف جر است، ریشه ندارد و برای بیان پایان و جهت حرکت می‌آید. معنای آن «به سوی» و «تا» است.

جَهَنَّمَ: اسم خاص، مؤنث و غیرمنصرف، مجرور به سبب حرف جر «إِلَىٰ» است و نشانه جر آن فتحه است. معنای آن «دوزخ» است.

وِرْدًا: حالِ منصوب، از ریشه «و ر د» است. «وِرْد» در اصل به معنای وارد شدن به آب است و در اینجا به معنای «تشنه‌کامان» آمده است، یعنی آنان را در حالی که سخت تشنه‌اند به سوی دوزخ می‌رانیم.