019-085-047-مريم

« Back to Glossary Index
زمانی که آن پرهیزکاران را (یعنی آنان که از این موهومات مذهبی پرهیز کردند و کارهای ناشایست نیز ننمودند) بسوی آن بخشنده ی خلقت به انسان، چون میهمانانی جمع آوری کنیم (یعنی زمانی که خالق جهان بوسیله دستهای قدرت خود پرهیزکاران را بسوی بهشت خود ببرد و جزء مقربین درگاه او شوند) (۸۵)

يَومَ نَحشُرُ المُتَّقينَ إِلَى الرَّحمٰنِ وَفدًا

روزی که پرهیزگاران را به صورت گروهی گرامی و با عزت، به سوی الرحمن گرد می‌آوریم.

يَومَ
ریشه: «ي و م». اسم زمان، منصوب و متعلق به فعل مقدر یا به آیات پیش و پس از خود است. معنای آن: روز، هنگامی که.

نَحشُرُ
ریشه: «ح ش ر». فعل مضارع، متکلم با غیر، مرفوع. معنای آن: گرد می‌آوریم، جمع می‌کنیم، محشور می‌سازیم.

المُتَّقينَ
ریشه: «و ق ي». اسم فاعل جمع مذکر سالم از «مُتَّقي»، منصوب و مفعول‌بهِ «نَحشُرُ». معنای آن: پرهیزگاران، کسانی که از نافرمانی الله پروا می‌کنند و خود را حفظ می‌نمایند.

إِلَى
حرف جر. معنای آن: به سوی، به جانب.

الرَّحمٰنِ
ریشه: «ر ح م». نام الله، مجرور به سبب حرف جر «إلى». معنای آن: بسیار مهربان، دارای رحمت فراگیر.

وَفدًا
ریشه: «و ف د». اسم جمع یا مصدر به معنای گروهی که با احترام بر شخص بزرگی وارد می‌شوند، منصوب و حال از «المتقين». معنای آن: گروهی گرامی، هیئتی که با عزت و احترام وارد می‌شوند.

Nach oben scrollen