001-005-001-فاتحه

« Back to Glossary Index
در دین، تنها از تو اطاعت می‌کنیم و وظیفه بندگی را برای تو به‌جا می‌آوریم و فقط از تو یاری می‌طلبیم. (مؤمن واقعی کسی است که بدون دلیل از هیچ‌کس جز قوانین مادی و دینی خالق عالم پیروی نمی‌کند و فریب سخنان مبهم دیگران را نمی‌خورد. او به‌طور مستقیم از الله که همیشه حاضر و شنواست و از قوانین طبیعی‌اش که همیشه آماده کمک هستند، یاری می‌جوید و برخلاف بت‌پرستان، از مقدسین مرده‌ای که قادر به کمک نیستند، درخواست یاری نمی‌کند.) (۵)
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ

تنها تو را می‌پرستیم.

إِيَّاكَ
ضمیر جدا و مبنی است؛ «إِيَّا» در جایگاه مفعول‌بهِ منصوب آمده و «کَ» نشانهٔ مخاطبِ مفرد است. ریشهٔ واژگانی ندارد، زیرا ضمیر است؛ معنی: تو را. مقدم‌آمدن آن بر فعل، معنای انحصار می‌دهد: تنها تو را.

نَعْبُدُ
ریشه: ع ب د. فعل مضارع، صیغهٔ اول شخص جمع، معلوم و مرفوع است؛ معنی: می‌پرستیم، بندگی می‌کنیم. «عبادت» به معنای نهایتِ فروتنی و فرمان‌بری همراه با محبت و بزرگ‌داشت است.


وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

و تنها از تو یاری می‌جوییم.

وَ
حرف عطف است و ریشهٔ واژگانی ندارد؛ معنی: و. این جمله را به جملهٔ پیش از خود پیوند می‌دهد.

إِيَّاكَ
ضمیر جدا و مبنی است؛ «إِيَّا» در جایگاه مفعول‌بهِ منصوب آمده و «کَ» نشانهٔ مخاطبِ مفرد است. ریشهٔ واژگانی ندارد، زیرا ضمیر است؛ معنی: تو را. مقدم‌آمدن آن بر فعل، معنای انحصار می‌دهد: تنها تو را.

نَسْتَعِينُ
ریشه: ع و ن. فعل مضارع، صیغهٔ اول شخص جمع، معلوم و مرفوع است؛ از باب استفعال، «اِسْتَعانَ ـ يَسْتَعِينُ». معنی: یاری می‌جوییم، کمک می‌طلبیم.

Nach oben scrollen