001-004-001-فاتحه

مالکِ روزِ جزا.

مَالِكِ

مالک، فرمانروا و صاحبِ اختیارِ روزِ جزا.

ریشه: م-ل-ك؛ نوع: اسم فاعل، مفرد، مذکر؛ نقش گرامری: صفتِ «الله» و مجرور؛ معنا: صاحب و دارندهٔ اختیار، فرمانروا، کسی که فرمان و حکم او نافذ است.

يَوْمِ

روزِ.

ریشه: ي-و-م؛ نوع: اسم، مفرد، مذکر؛ نقش گرامری: مضافٌ‌الیه برای «مالك» و مجرور؛ معنا: روز، زمانِ مشخص؛ در اینجا روز رستاخیز و حسابرسی.

الدِّينِ

جزا و حسابرسی.

ریشه: د-ي-ن؛ نوع: اسم، مفرد، مذکر؛ نقش گرامری: مضافٌ‌الیه برای «يوم» و مجرور؛ معنا: جزا، پاداش و کیفر، داوری و حسابرسی؛ در این آیه مقصود روزی است که انسان‌ها در برابر کردارشان پاداش یا کیفر می‌بینند.