| وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ و کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شومی (دوزخ) هستند.
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَاو آنان که به نشانههای ما کفر ورزیدند شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ به معنای «و»
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ به معنای «کسانی که»
- كَفَرُوا: فعل ماضی جمع مذکر غایب از ریشهٔ «ك ف ر»؛ به معنای پوشاندن حق، انکار کردن، کفر ورزیدن
- بِ: حرف جر؛ به معنای «به»
- آيَاتِ: اسم جمع مؤنث سالم از ریشهٔ «أ ي ي» یا «أ ي ة»؛ به معنای نشانهها، آیات؛ مجرور به سبب حرف جر
- نَا: ضمیر متصل متکلم مع الغیر؛ به معنای «ما، ـِ ما»
هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِآنان اهل شومی (گروه چپ) هستند شرح واژهها: - هُمْ: ضمیر منفصل جمع مذکر غایب؛ برای تأکید و فصل؛ به معنای «آنان»
- أَصْحَابُ: اسم جمع از ریشهٔ «ص ح ب»؛ به معنای یاران، اهل، همراهان؛ مرفوع به عنوان خبر
- الْمَشْأَمَةِ: اسم مؤنث معرفه از ریشهٔ «ش أ م»؛ به معنای شومی، سمت چپ، بدفرجامی؛ مضافالیه مجرور
| 