| همچنین گواه آن ملكهائی می باشند (ملک یعنی مورد تملک و مامور) که بطرز مخصوصی آن چيز را پراکنده میکنند (۳) |
وَالنّاشِراتِ نَشرًاو سوگند به پراکنده‌کنندگان، با پراکنده‌کردنی. وَ: حرفِ قسم و عطف؛ در این‌جا برای سوگند است؛ «سوگند به». النّاشِراتِ: اسم فاعلِ جمع مؤنث سالم، مجرور به سبب حرف قسمِ «وَ»؛ مفرد آن «ناشِرَة» است؛ از ریشهٔ «ن ش ر» به معنای گشودن، گستردن، پراکندن و منتشر کردن؛ «پراکنده‌کنندگان» یا «گسترانندگان». نَشرًا: مصدر، منصوب؛ از ریشهٔ «ن ش ر»؛ به معنای پراکندن، گستردن و منتشر ساختن؛ در این‌جا برای تأکید و بیان نوع عمل آمده است: «با پراکنده‌کردنی» یا «به‌گونه‌ای کامل پراکنده‌کردن». |
077-003-034-مرسلات
« Back to Glossary Index