077-002-034-مرسلات

« Back to Glossary Index
که پی در پی به تندی مخصوصی مامورند که بوزند گواهند (۲)

فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا

پس سوگند به تندبادهایی که سخت می‌وزند.

فَ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف عطف یا تفریع، مبنی و بدون محل اعرابی.
معنا: پس، و، آنگاه.

الْعَاصِفَاتِ
ریشه: ع ص ف.
گرامر: اسم فاعلِ جمع مؤنث سالم از «عاصفة»؛ مجرور به حرف قسمِ مقدّر، و نشانهٔ جرّ آن کسره است.
معنا: تندبادها، بادهای سخت و توفنده؛ و در برخی تفسیرها فرشتگانی که با شدت حرکت می‌کنند.

عَصْفًا
ریشه: ع ص ف.
گرامر: مصدر منصوب، منصوب به فتحه؛ مفعول مطلق برای تأکید معنای «العاصفات».
معنا: سخت وزیدن، با شدت وزیدن، تند و توفنده حرکت کردن.

کلمهٔ «سوگند» در متن عربی

به‌صورت یک واژهٔ مستقل نیامده است.

در عبارت:

فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا

حرف «فَـ» در آغاز آیه، «فاءِ قسم» است و معنای سوگند را می‌رساند؛ یعنی:

فَ = پس/سوگند به
الْعَاصِفَاتِ = تندبادهای سخت‌وزنده
عَصْفًا = با شدت وزیدن

بنابراین ترجمهٔ دقیق‌تر: «سوگند به تندبادهایی که سخت می‌وزند.»

Nach oben scrollen